Τετάρτη, 17 Ιουνίου 2015

ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ - ΠΟΙΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ;


Ο τίτλος είναι άχαρος...δεν μ'αρέσει. Οι διακοπές είναι μια ξεχωριστή, ίσως η ωραιότερη στιγμή του χρόνου για την οικογένεια. Τι θέση να έχουν σε όλο αυτό τα φάρμακα ;

Όποιος έχει μικρά παιδιά έχει ξεχάσει την εξης λέξη : Ξεγνοιασιά ! Όχι βέβαια πως δεν μπορούμε να περάσουμε όμορφες και ξέγνοιαστες στιγμές με τα παιδιά μας . Κάθε άλλο... Απλώς ως γονείς, πλέον, η κάθε μας κίνηση πρέπει να σχεδιάζεται προσεκτικά με βάση τις ανάγκες των παιδιών μας. Πράγματα που παλαιότερα φάνταζαν εξαιρετικά απλά (πχ. ένα Σαββατοκύριακο με φίλους στο εξοχικό) πλεον θυμίζουν οργανωμένη εκστρατεία . Αυτό είναι τόσο χαρακτηριστικότερο, όσο μικρότερες είναι οι ηλικίες των παιδιών μας. Ένα παιδί του Δημοτικού μπορεί να "βολευτεί" σχετικά εύκολα , ένα βρέφος όμως θα απαιτήσει από εμάς κυριολεκτικά να κουβαλήσουμε όλο το νοικοκυριό μας μαζί.

TO ETOIMAΣΕΣ Ή ΑΚΟΜΑ ;


Σε αυτήν την λογική το φαρμακείο των διακοπών μας θα πρέπει να περιέχει :

Α) Αντιπυρετικά (έχουν παράλληλα και παυσίπονη- αντιφλεγμονώδη δράση)
Β) Αντιισταμινικά . Οι αλλεργικές εκδηλώσεις και τα τσιμπήματα παραμονεύουν...
Γ) Τοπικές αλοιφές για τον ίδιο λόγο (πχ. Fenistil gel)
Δ) Αλοιφές με αντιμικροβιακό φάσμα (κυρίως αντισταφυλοκοκκικές για ενδεχόμενες τοπικές φλεγμονές/ερεθισμούς. πχ. Bactroban, Fucidin/Fucicort , Celestoderm with Garamycin) 
E) Διάλυμα Betadine και σφραγισμένες γαζούλες
ΣΤ) Ενυδατικές κρέμες
Ζ) Το βασικότερο όλων , αντηλιακό ( με ή χωρίς εντομοαπωθητικό)
Η) Φυσιολογικό ορό και θερμόμετρο


Σε παιδιά ειδικών κατηγοριών που λαμβάνουν χρόνια αγωγή , αυτονόητα δεν ξεχνούμε να πάρουμε την αγωγή τους μαζί . Σε παιδιά με βρογχικό άσθμα ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να πάμε διακοπές χωρίς ένα κάνιστρο Aerolin, το οποίο θα χρησιμοποιηθεί ανακουφιστικά σε τυχόν παροξυσμό . Δεν ξεχνούμε και τον αεροθάλαμο μας.

Η ΑΔΡΕΝΑΛΙΝΗ

Είναι το φάρμακο που μπορεί να σώσει την ζωή ενός παιδιού σε αναφυλακτικό σοκ. Οι διακοπές είναι περίοδος αυξημένου κινδύνου για κάτι τέτοιο . Τροφές μη ελεγχόμενες , τσιμπήματα από μέλισσες και τσούχτρες είναι οι βασικοί λόγοι. Πρέπει λοιπόν όλα τα παιδιά να έχουν μαζί τους ένα στυλό αδρεναλίνης "για παν ενδεχόμενο" ; Όχι βέβαια...

Ο γιατρός μας πρέπει να συνταγογραφήσει όχι μια , αλλά πάντοτε ΔΥΟ ενέσεις αδρεναλίνης στο παιδί μας εαν :

1 . Το παιδί μας έχει εμφανίσει επεισόδιο αναφυλαξίας στο παρελθόν

2. Έχει εμφανίσει ΣΟΒΑΡΗ αλλεργική αντίδραση μετά από τσίμπημα εντόμου

3. Έχει επιβεβαιωμένη αλλεργία στους ξηρούς καρπούς και ιδίως στο φυστίκι

4. Έχει εμφανίσει ΣΟΒΑΡΗ αντίδραση σε πολύ μικρή ποσότητα τροφής

5. Το σημαντικότερο όλων : Εαν έχει απαγορευτικό συνδύασμο που μπορεί να οδηγήσει σε πολύ σοβαρή αντίδραση : πχ. ΤΡΟΦΙΚΕΣ ΑΛΛΕΡΓΙΕΣ + ΑΣΘΜΑ ή παιδί με πολλαπλές διαφορετικές αλλεργίες και συχνές εκδηλώσεις.

ΟΔΗΓΙΕΣ ΧΡΗΣΗΣ "ΣΤΥΛΟ" ΑΔΡΕΝΑΛΙΝΗΣ
 


Σημείωση : Το να έχουμε μαζί προγεμισμένη σύριγγα αδρεναλίνης δεν είναι αρκετό . Θα πρέπει να γνωρίζουμε ΚΑΛΑ πως να την χρησιμοποιούμε ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΑ ! Σε αυτό θα μας εκπαιδεύσει ο γιατρός μας . Μελέτες δείχνουν ότι ακόμη και γονείς που είναι εξοικιωμένοι με την αδρεναλίνη , διστάζουν να την χρησιμοποιήσουν την κρίσιμη στιγμή...(πόσο δε μάλλον οι μη εξοικιωμένοι)

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Και στις διακοπές λοιπόν, προσέχουμε για να έχουμε . Συλλέγουμε προσεκτικά τα απαραίτητα στο φαρμακείο μας και ελέγχουμε  τις ημερομηνίες λήξης . Εαν το αμέσως προηγούμενο διάστημα , "κάτι" δεν μας αρέσει στο παιδί μας , επισκεπτόμαστε τον παιδίατρο έγκαιρα και ζητούμε οδηγίες . Αντιλαμβανόμαστε ότι ακόμη και η απλούστερη ίωση είναι απόλυτα ικανή να "ξεκουρδίσει" τις διακοπές μας , τις οποίες τόσο έχουμε ανάγκη και τόσο καιρό τις προετοιμάζαμε. Με λίγη προσοχή και οργάνωση όμως , όλα θα πάνε καλά .

Εύχομαι σε όλους ένα όμορφο και ασφαλές καλοκαίρι . Να το χαρείτε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο...δηλαδή με τα παιδιά σας !

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ !


Τρίτη, 2 Ιουνίου 2015

ΕΝΟΥΡΗΣΗ : ΟΤΑΝ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΚΑΤΟΥΡΙΕΤΑΙ ΑΚΟΜΗ ΕΠΑΝΩ ΤΟΥ...



Συχνά συναντούμε γονείς προβληματισμένους γιατί το παιδί "κατουριέται ακόμη επάνω του". Ο προβληματισμός αυτός εγείρεται συνηθέστερα στην ηλικία περιξ των 5 ετών. Κάτι το γεγονός ότι το παιδί μέχρι τότε δεν έχει ξεκινήσει στο σχολείο, κάτι το ότι όλο και κάποιο συνομήλικο παιδάκι στον κύκλο γνωστών της οικογένειας δεν έχει ακόμη κόψει την πάνα...αυτά μέχρι τότε καθησυχάζουν τους γονείς και τους κάνουν υπομονετικά να περιμένουν την πολυπόθητη στιγμή που θα απαλλαγούν οριστικά από το πρόβλημα.

OOPS I DID IT AGAIN !




Όταν όμως η στιγμή αυτή δεν έρχεται ; Η ανησυχία τότε κάνει την εμφάνιση της και μεγαλώνει μήνα με τον μήνα.

Εδώ πρέπει να κάνουμε δύο διαχωρισμούς :

1) Να διαχωρίσουμε την νυκτερινή ενούρηση από την ολοήμερη . Ένα παιδί 5 ετών που δεν ελέγχει τα ούρα του , ΟΥΤΕ κατά την διάρκεια της ημέρας μας προβληματίζει σαφώς περισσότερο από ένα άλλο που απλά "κατουριέται στον ύπνο".

2) Να διαχωρίσουμε την πρωτοπαθή από την δευτεροπαθή ενούρηση . Δευτεροπαθής ενούρηση σημαίνει ότι το παιδί μας κάποια χρονική στιγμή έμεινε έστω και για ένα εξάμηνο "στεγνο" , αλλά ΞΑΝΑΡΧΙΣΕ να βρέχει το κρεβάτι του.

Η δευτεροπαθής ενούρηση είναι μια κατάσταση δυνητικά ανησυχητική. Όχι σπάνια παρατηρούμε σε ένα παιδί που είχε κόψει την πάνα προηγουμένως, να την "ξαναζητά" με την έλευση ενός δεύτερου παιδιού στην οικογένεια. Είναι και αυτός ενας τρόπος να ξανακερδίσει την προσοχή των γονέων που λόγω του μικρότερου παιδιού δεν την απολαμβάνει όπως παλιά. Πέραν τούτου, όμως , η δευτεροπαθής ενούρηση μπορεί να σχετίζεται με την εμφάνιση σακχαρώδους ή άποιου διαβήτη αλλά και νευρολογικών διαταραχών. Μπορεί βέβαια να συνδέεται με λοιμώξεις του ουροποιητικού ή σοβαρή δυσκοιλιότητα. Αντιλαμβανόμαστε ότι όλες αυτές οι καταστάσεις απαιτούν μια προσεκτική προσέγγιση από τον παιδίατρο μας.





"ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΠΑΙΔΙ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΜΠΟΡΕΣΕ ΝΑ ΚΟΨΕΙ ΤΗΝ ΠΑΝΑ ΤΟ ΒΡΑΔΥ".

Η πρωτοπαθής ενούρηση είναι βέβαια συχνότερη. Οι συνηθέστερες αιτίες είναι :

1) Χαμηλός ουδός αφύπνισης. Το παιδί μας δηλαδή δεν ξυπνά όσο εύκολα έπρεπε όταν η κύστη του γεμίσει. Δεν καταλαβαίνει δηλαδή στον ύπνο του "ότι κατουριέται" με αποτέλεσμα η γεμάτη κύστη να πυροδοτεί την ενεργοποίηση του εξωστήρα μυ και το επακόλουθο άδειασμα της .

2) Καθυστέρηση στην ωρίμανση της κύστης . Το ουροποιητικό του παιδιού μας χρειάζεται "λίγο χρόνο παραπάνω".

3) Διαταραχή στον κιρκάδιο ρυθμό έκκρισης της αντιδιουρητικής ορμόνης.

4) Λανθασμένη εκπαίδευση στην χρήση της τουαλέτας

5) Παράγοντες στο σπίτι ή το σχολείο που ψυχολογικά επιβαρύνουν το παιδί.

Τα πρώτα τρία σε έναν βαθμό μπορεί να καθορίζονται και γενετικά (επομένως να είναι και κληρονομούμενα...Ρωτώντας μπορεί να διαπιστώσουμε ότι και ο μπαμπάς ή η μαμά και αυτοί σαν παιδιά άργησαν να κόψουν την πάνα).



ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΣΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

Απαιτείται ηρεμία και μεθοδικότητα .  Εξετάζουμε το παιδί προσεκτικά. Εστιάζουμε στην νευρολογική εξέταση του παιδιού και την καταγραφή της αρτηριακής πίεσης. ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ, επιμένουμε στο ιστορικό :

- Σε ποια ηλικία οι γονείς διακόψαν την πάνα ;
- Υπάρχει μικρότερο αδερφάκι στο σπίτι ;
- Υπάρχουν προβλήματα μεταξύ των γονεών ;
- Οι σχολικές επιδόσεις του παιδιού μας είναι καλές ;
- Οι σχέσεις με τους φίλους και τους συμμαθητές ;
- Είναι το παιδί μας δυσκοίλιο ;
- Πόσα υγρά πίνει ημερησίως και ιδίως προ της βραδινής κατάκλισης ;
- Επισκέπεται τακτικά την τουαλέτα του σχολείου ή συνηθίζει να τα "κρατάει" ;
- Μήπως ξεχνιέται συχνά με το παιχνίδι και αδιαφορεί για την τουαλέτα ;
- Κουράζεται υπερβολικά κατά την διάρκεια της ημέρας ;
- Ξεκουράζεται ικανοποιητικά με τον βραδινό ύπνο ;
- Εμφανίζει άλλα συμπτώματα ;
- Πάσχει από χρόνια προβλήματα υγείας ;


Ο παιδίατρος σας μπορεί να σας συστήσει ένα υπερηχογράφημα νεφρών-ουρητήρων-κύστεως προ και μετά ούρησης . Μπορεί ακόμη να ζητήσει μια γενική και καλλιέργεια ούρων ή και εξετάσεις αίματος για την εκτίμηση της νεφρικής λειτουργίας και τα επίπεδα της γλυκόζης και του νατρίου στο αίμα.

"ΤΙ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ;"

Η καλή σχέση της οικογένειας με τον παιδίατρο και η εμπιστοσύνη είναι στοιχειώδους σημασίας για την αντιμετώπιση του προβλήματος .

Τα πρώτα βήματα :

1) Αντιμετωπίζουμε τυχόν προβλήματα που συντηρούν την κατάσταση. Φροντίζουμε να ελαχιστοποιήσουμε παράγοντες που ψυχολογικά μπορεί να επιβαρύνουν το παιδί. Μοιράζουμε το ενδιαφέρον ισόποσα στα παιδιά μας. Αποφεύγουμε τις ενδοοικογενειακές εντάσεις. Αντιμετωπίζουμε τυχόν θέματα δυσκοιλιότητας .

2) Περιορίζουμε την πρόσληψη υγρών μια ώρα προ της κατάκλισης. Το "βραδινό γάλα" μετακινείται νωρίτερα χρονικά. Αποφεύγουμε την υπερβολική λήψη νερού τις βραδινές ώρες, έχοντας φροντίσει να καλυφθούν οι ανάγκες του παιδιού κατά την υπόλοιπη ημέρα.





3) Ζητούμε από το παιδί να αδειάσει ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ την κύστη του προ της βραδινής κατάκλισης. Γιατί δύο : Τα παιδιά αυτά συχνά κρατούν έναν υπολοιπόμενο όγκο όυρων στην κύστη τους την οποία αδειάζουν συνήθως βιαστικά και όχι πλήρως.

4) Καταρτίζουμε ένα ημερολόγιο ούρησης, σημειώνοντας τις "στεγνές" και τις "υγρές" νύχτες του μήνα. Επιβραβεύουμε το παιδί μας ανάλογα. Δεν το τιμωρούμε/μαλώνουμε ποτέ για τις νύχτες που δεν μας πήγαν καλά. (Προσωπική τακτική : Καταρτίζω εβδομαδιαίο ημερολόγιο ενούρησης και για κάθε στεγνή νύχτα κολλάω στο αντίστοιχο κουτάκι ένα αστεράκι αυτοκόλλητο. Σε συγκεκριμένο αριθμό από αστεράκια αντιστοιχεί ένα πολύ μικρό δώρο. Ναι...δεν είναι η επιστημονικότερη τακτική στην γη, αλλά έχω παρατηρήσει ότι δίνει ένα κίνητρο στο παιδί και το ευαισθητοποιεί γύρω από το θέμα της τουαλέτας. Δηλαδή, δουλεύει ! Αυτό σε εμένα αρκεί... Λατρεύω και τον αμερικάνικο τρόπο με τα ημερολόγια που έχουν ήλιο ή βροχή !!! )

ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ "ΕΒΡΕΞΕ" ΚΙ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΜΗΝΑ...ΑΣ ΕΛΠΙΣΟΥΜΕ ΣΕ ΠΙΟ ΣΤΕΓΝΕΣ ΗΜΕΡΕΣ!



5) Επι αποτυχίας των ανωτέρω, χρησιμοποιούμε μεθόδους όπως το "ξυπνητήρι αφύπνισης" . Το παιδί φορά ένα ειδικό σλιπάκι με σένσορα που ενεργοποιείται με την πρώτη σταγόνα και μια μικρή συσκευή στο πλαι βγάζει έναν ήχο ο οποίος αφυπνίζει το παιδί και το οδηγεί "έγκαιρα" στην τουαλέτα. Παράλληλα το εκπαιδεύει σταδιακά ώστε να καταλαβαίνει τα ούρα του καλύτερα. Τα αποτελέσματα είναι εξαιρετικά με ένα ποσοστό επιτυχίας που αγγίζει εως και το 90%. Μειονέκτημα το κόστος του εσωρούχου που μπορεί να υπερβαίνει τα 150 ευρώ.






6) Όταν όλα τα ανωτέρω αποτύχουν (καθόλου συχνά δηλαδή) μπορούμε να προχωρήσουμε στην χορήγηση ειδικής φαρμακευτικής αγωγής (αντιδιουρητική ορμόνη) . Εκτιμώ ότι παρά την εμπειρία που μπορεί να διαθέτουν ορισμένοι συνάδελφοι, είναι προτιμότερο σε αυτό το στάδιο το παιδί να παραπεμφθεί σε ειδικό παιδονεφρολόγο.

Μια ακόμη περίπτωση συνετής παραπομπής σε παιδονεφρολόγο είναι όταν η ενούρηση του παιδιού μας συνοδεύεται από ημερήσια συμπτώματα ακράτειας και υπόνοια λειτουργικών διαταραχών της κύστης. Σε αυτήν την περίπτωση είναι εξαιρετικά πιθανό το ενδεχόμενο ανάγκης διενέργειας ουροδυναμικού ελέγχου σε ειδικό κέντρο.

Ελπίζουμε να μπορέσαμε να διασαφηνίσουμε σε έναν μικρό βαθμό το γενικό πλαίσιο της ενούρησης και να βάλαμε τις ανησυχίες σας σε μια σειρά. Συμπερασματικά θα μπορούσαμε να πούμε ότι η ενούρηση είναι ένα πολυπαραγοντικό ζήτημα επάνω από το οποίο οι γονείς σε αγαστή συνεργασία με τον παιδίατρο πρέπει να σκύψουν μεθοδικά. Ο παιδίατρος μας από την πλευρά του θα πρέπει υπεύθυνα και νοικοκυρεμένα να κάνει τα βήματα που του αναλογούν στην διερεύνηση του παιδιού. Εαν διαπιστωθεί κάποιο οργανικό υπόβαθρο ή ακόμη και επι αδυναμίας καλού ελέγχου των εκδηλώσεων, θα πρέπει να έχει την γνώση,την αποφασιστικότητα, αλλά και την έλλειψη εγωισμού να παραπέμψει το παιδί σε ένα ειδικό κέντρο για την ολοκλήρωση της αντιμετώπισης.

Σας ευχαριστώ για την ανάγνωση και ζητώ συγγνώμη για την έκταση.



Τρίτη, 5 Μαΐου 2015

ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΧΩΡΑ Η ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗ...

Αγοράκι 4 ετών στο Νεπάλ κρατά αγκαλίτσα την 2,5 ετών αδερφή του για να την παρηγορήσει εν μέσω της φυσικής καταστροφής . Η φωτογραφία της χρονιάς ; Ίσως... Τα συναισθήματα που μπορεί να σου γεννήσει ένα παιδί ; Second to none !

Κυριακή, 3 Μαΐου 2015

ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΠΥΡΕΤΟΣ : ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΑ ΛΑΘΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΕΙΨΕΙΣ

Το παιδί έχει πυρετό (πάλι!) και τα ελληνικά σπίτια χωρίζονται στα δύο :

α) Αγωνία και ανυπομονησία για να πέσει ο πυρετός . Ανησυχία για το "τι κόλλησε πάλι" το παιδί.

β) Εφησυχασμός . "Καμμιά ίωση πάλι θα κουβάλησε από τον παιδικό/σχολείο ή θα έφερε το μεγαλύτερο αδερφάκι".

Τραβάμε ένα μεγάλο Χ και στα δύο μοντέλα συμπεριφορών και προχωρούμε στην ανάλυση....



Τι είναι ο πυρετός :

Οι Έλληνες γονείς δυσκολεύονται να το καταλάβουν εις βάθος. Είναι συνισταμένη ριζωμένων αντιλήψεων πολλών ετών στην ελληνική οικογένεια και της ανεπάρκειας του παιδιάτρου να το εξηγήσει πειστικά. Ο πυρετός ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΟΣΟΣ. Είναι ένα απλό σύμπτωμα. Έχεις πνευμονία κύριε ; Με την ίδια λογική που θα βήχεις, θα έχεις και πυρετό. Δεν είναι αίτιο της κατάστασης του παιδιού ο πυρετός, παρά μόνον το αποτέλεσμα!

Ο πυρετός είναι μια ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟΤΑΤΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ του οργανισμού μας! Ορίστε,το είπα. Ο οργανισμός ανεβάζει την θερμοκρασία του σώματος όταν προσβληθεί από έναν ιό ή ένα μικρόβιο, ώστε να εμποδίσει τον πολλαπλασιασμό του. Η άνοδος του πυρετού είναι το έναυσμα για μια σειρά από παράγοντες της άμυνας του οργανισμού να κινητοποιηθούν και να κινηθούν προς την εξουδετέρωση του παθογόνου "που κολλήσαμε".

Είναι κανείς που δεν το κατάλαβε ; Τώρα λοιπόν που το καταλάβατε...μήπως ξαφνικά συνειδητοποιήσατε γιατί ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να μας πιάνει αυτή η βιασύνη που συνήθως μας πιάνει να "ρίξουμε" τον κακό πυρετό, χορηγώντας πολλές φορές το συντομότερο δυνατό εναλλάξ δόσεις αντιπυρετικών ;



Τι θεωρείται πυρετός ;

  • Εως 37,2 είναι η ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ θερμοκρασία του πυρετού
  • Από 37,3 εως και 37,9 θεωρούμε ότι το παιδί έχει "δέκατα" (δεκατική πυρετική κίνηση/ πυρέτειο) 
  • Από 38 εως και 40,9 το παιδί κάνει πυρετό.
  • Από 41 και άνω, το παιδί εμφανίζει υπερπυρεξία (μπορεί να υποδηλώνει σοβαρή λοίμωξη ή/και βλάβη του θερμορρυθμιστικού μηχανισμού στον εγκέφαλο)

Οι ανωτέρω μετρήσεις αφορούν σε μέτρηση από την μασχάλη ή το μέτωπο με θερμόμετρο υπερύθρων. Διαφοροποιούνται ελαφρώς σε μέτρηση από το στόμα ή το ορθό.

Πώς ο γονιός οφείλει να παρακολουθεί τον πυρετό του παιδιού ;

Οι γονείς κατά την επικοινωνία με τον παιδίατρο αρκούνται στο να αναφέρουν το ύψος του πυρετού (πχ. "το παιδί έκανε 39,2"). Εν συνεχεία ζητούν από τηλεφώνου οδηγίες. Η τηλεφωνική επικοινωνία βεβαίως με τον παιδίατρο είναι επιβεβλημένη. Για να μπορέσουμε όμως να τον βοηθήσουμε αποτελεσματικά (και άρα και εκείνος να μπορεί να μας κατευθύνει ακόμη καλύτερα) θα πρέπει να μπορούμε να του παρέχουμε ορισμένες πληροφορίες. Τα στοιχεία λοιπόν που οφείλουμε να καταγράψουμε είναι τα εξής :

 
α) Κάθε πόσες ώρες ο πυρετός ανεβαίνει ;
β) Συνοδεύεται από ρίγος κατά την άνοδο του ;
γ) Ανεβαίνει ταχέως ή σταδιακά ; Ποιό είναι το μέγιστο ύψος που αγγίζει ;
δ) Το παιδί απυρετεί με την χορήγηση αντιπυρετικού ; Σε πόση ώρα συμβαίνει αυτό ;
ε) Πώς είναι το παιδί κατά τις ώρες που είναι απύρετο ; (ευδιάθετο/επηρεασμένο)
στ) Ο πυρετός εμφανίζεται σε συγκεκριμένες μόνο ώρες της ημέρας ; (πχ. μόνο το απόγευμα και τα πρωινά το παιδί είναι απύρετο)
ζ) Ποιά άλλα συμπτώματα συνοδεύουν το εμπύρετο του παιδιού μας ;

37,4 ! Tι να δώσω ;



Πώς θα ρίξω τον πυρετό ;

Α. ΑΝΤΙΠΥΡΕΤΙΚΑ

  

ΦΑΡΜΑΚΟ
ΔΟΣΗ ΣΕ ML
ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΟΝΟΜΑ
ΟΜΑΔΑ 1: ΠΑΡΑΚΕΤΑΜΟΛΗ
ΤΟ ΜΙΣΟ ΤΟΥ ΒΑΡΟΥΣ + 2
DEPON,PANADOL,APOTEL
ΟΜΑΔΑ 2: ΙBΟΥΠΡΟΦΑΙΝΗ
ΤΟ 1/3 ΕΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΙΣΟ  ΤΟΥ ΒΑΡΟΥΣ (ΚΑΤΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ)
ALGOFREN, NUROFEN
ΟΜΑΔΑ  3: MEΦΑΙΝΑΜΙΚΟ/ΤΟΛΦΑΙΝΑΜΙΚΟ ΟΞΥ
ΤΟ ΜΙΣΟ ΤΟΥ ΒΑΡΟΥΣ
PONSTAN/GANTIL


* Τα όμοια αντιπυρετικά μεταξύ τους πρέπει να έχουν μεταξύ τους απόσταση 6 ωρών. Εαν απαιτείται συχνότερη χορήγηση λόγω συχνών πυρετικών κυμάτων, εναλλάσω μια παρακεταμόλη της ομάδας 1 με ένα φάρμακο της ομάδας 2 ή 3.
* Δεν έχει νόημα να εναλλάσω φάρμακα της ίδιας ομάδας (πχ. Depon με Panadol εναλλάξ). Η ουσία είναι η ίδια.
* Δεν εναλλάσω φάρμακο της ομάδας 2 με φάρμακο της ομάδος 3. Οι ουσίες μπορεί να είναι διαφορετικές, αλλά ανήκουν στην ίδια οικογένεια.
* Η χορήγηση ασπιρίνης στα παιδιά ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ πλην ελαχίστων εντελώς ειδικών περιπτώσεων που θα υποδείξει ο γιατρός μας.
* Η χορήγηση αντιπυρετικών των ομάδων 2 και 3 αντενδείκνυται σε βρέφη κάτω των 6 μηνών.


HEY ΚΟΤΑ ! Η ΑΣΠΙΡΙΝΗ Α-Π-Α-Γ-Ο-Ρ-Ε-Υ-Ε-Τ-Α-Ι !



Δεν βιαζόμαστε στην χορήγηση αντιπυρετικού. Η τακτική αυτή δεν μας επιτρέπει να παρακολουθήσουμε σωστά τον πυρετό του παιδιού μας. Σε απλούστερες λοιμώξεις, ο πυρετός μπορεί να αρχίσει να υποχωρεί από μόνος του χωρίς αντιπυρετικό . Το στοιχείο αυτό έχει σημασία. Περιμένουμε και θερμομετρούμε εκ νέου σε 15 λεπτά. Εαν ο πυρετός έχει ανοδική τάση, τότε χορηγούμε αντιπυρετικό. Ειδάλλως, εαν η κατάσταση του παιδιού το επιτρέπει, περιμένουμε άλλα 15 λεπτά και παρακολουθούμε.


Χορηγούμε αντιπυρετικό άνω του 38+ (γιατί όχι και > του 39 εαν η κατάσταση του παιδιού είναι καλή και μας το επιτρέπει ;) . Εξαίρεση : α) Παιδί με ιστορικό πυρετικών σπασμών β) Όταν χρειαζόμαστε το αντιπυρετικό για την παυσίπονη/αντιφλεγμονώδη δράση του (πχ. ωτίτιδα/οδοντοφυία)

Β. ΛΟΙΠΑ ΜΕΤΡΑ



Μπάνιο : Ένα χλιαρό μπάνιο δημιουργεί υπεραιμία και ακολούθως αποβολή θερμότητας από το σώμα ρίχνοντας την θερμοκρασία του. Δεν βάζω το παιδί στο μπάνιο : α) Όταν ο πυρετός ακόμη βρίσκεται σε άνοδο και δεν έχει σταθεροποιηθεί β) Εαν την δεδομένη χρονική στιγμή εμφανίζει ρίγος 

Κομπρέσες : Παραδοσιακή μέθοδος. Πανάκια εμβαπτισμένα σε νερό και οινόπνευμα τα οποία εναλλάσονται στο μέτωπο του παιδιού, "δροσίζοντας" το. 

ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ Ο ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΞΕΤΑΣΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ;

 Στις 100 φορές που ένα παιδί κάνει πυρετό, οι 85 αφορούν σε απλές παιδικές ιώσεις. Σε καταστάσεις δηλαδή αυτοιώμενες, στις οποίες πρέπει να φροντίσουμε το παιδί μας με αντιπυρετικά,σωστό φαγητό και επαρκή ενυδάτωση, μέχρι η ίωση να κάνει τον "κύκλο της" και το παιδί να γίνει καλά.( Αυτό έχει και μια δεύτερη ανάγνωση : Στις 10 φορές που το παιδί μας θα κάνει πυρετό...στις 9 περίπου ΔΕΝ θα χρειαστεί να πάρει αντιβίωση).

Λύσαμε λοιπόν το 85%. Το άλλο 15% όμως ;  Εκεί είναι που χρειάζεται η αποτελεσματική συνδρομή του παιδιάτρου. Να διαγνώσει μια λοίμωξη μικροβιακή και να την θεραπεύσει έγκαιρα και κατάλληλα.

Ο γονιός όμως ; Πώς μπορεί να ξέρει μετά βεβαιότητας πότε βρισκόμαστε εντός του 85% και πότε όχι ; Η απάντηση είναι ότι δεν μπορεί. Για αυτό και το μπαλάκι πέφτει στον γιατρό (και σωστά). 



Πότε και γιατί :

1. Καταγράφω με σαφήνεια τους χαρακτήρες και τα λοιπά συμπτώματα του πυρετού ( ακριβώς όπως τα αναφέραμε παραπάνω) και επικοινωνώ με τον παιδίατρο του παιδιού μου αρχικά ΜΕ ΤΗΝ ΛΗΞΗ του πρώτου πυρετικού κύματος για να τον ενημερώσω. Σε περίπτωση που δεν συνυπάρχουν ειδικοί λόγοι (υπερπυρεξία, θορυβώδη ανησυχητικά συμπτώματα, παιδί με θετικό ιστορικό για σοβαρές λοιμώξεις ή λοιμώξεις του ουροποιητικού, ανοσοκατεσταλμένα παιδιά) , οι πιθανότητες είναι ότι δεν θα ζητήσει ακόμη να εξετάσει το παιδί και θα μας ζητήσει να τον ενοχλήσουμε εκ νέου κατά το επόμενο 24ώρο. Θα συνεχίσουμε λοιπόν να καταγράφουμε τον πυρετό με τον τρόπο που έχουμε πει, εφαρμόζοντας παράλληλα τυχόν αλλες οδηγίες που ο παιδίατρος μας θα μας δώσει.

2. Δεν δίνω ΠΟΤΕ φάρμακα στο παιδί μου (ιδίως αντιβιώσεις) χωρίς ο παιδίατρος να μας το έχει υποδείξει σαφώς, έχοντας προηγουμένως εξετάσει το παιδί. 

3. Δεν ζητώ ΠΟΤΕ ( και αρνούμαι να τα πάρω ακόμη και αν μου υποδειχθεί) φάρμακα από τηλεφώνου. Εαν κάποιος κρίνει ότι το παιδί ενδεχομένως χρήζει φαρμακευτικής αγωγής, αυτονόητα θα ζητήσει πρώτα να το δει προτού αποφασίσει για το είδος και την διάρκεια της χορηγούμενης αγωγής.

4. Πολλοί γονείς (είτε λόγω του " δε βαριέσαι, θα δούμε" , είτε για λόγους οικονομικούς) συνηθίζουν να υιοθετούν το " αν κάνει πάνω από τρεις ημέρες πυρετό, τότε θα ενοχλήσω τον παιδίατρο" . Αυτό είναι το μέγιστο ρίσκο, το μέγιστο λάθος ! Υποβάλλουν το παιδί σε μια ρουλέτα και το εκθέτουν απέναντι σε ενδεχόμενες επιπλοκές που μπορεί να προκύψουν από μια μικροβιακή λοίμωξη. 

Προτιμώ χίλιες φορές ο γονιός ευθαρσώς να μου πεί : "Γιατρέ μου, έχω το παιδί άρρωστο, αλλά αυτήν την περίοδο είμαι οικονομικά στριμωγμένος" . Τι θα το κάνουμε δηλαδή το παιδί ; Θα το αφήσουμε ανεξέταστο "ελλέιψει ρευστού" ; Αν είναι δυνατόν ! Θεωρώ ότι το ίδιο υπεύθυνα θα συμπεριφερθεί η πλειονότητα των συναδέλφων.

ΒΡΗΚΑ ΕΝΑΝ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΓΙΑΤΡΟ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ : ΕΧΕΙ ΜΠΑΤΑΡΙΑ 4000 mAH KAI KAMEΡΑ 16 ΜΕGAPIXEL ME AUTOFOCUS


5. Το τηλέφωνο είναι μέσο επικοινωνίας, ΟΧΙ ΔΙΑΓΝΩΣΗΣ . Δυστυχώς για λόγους που αναφέραμε και πιο πάνω, οι γονείς παρασύρονται με το τηλέφωνο. Να γνωρίζουν ότι η ιατρική που μπορεί ακόμη και ο καλύτερος γιατρός του κόσμου να κάνει από το τηλέφωνο, δεν γίνεται να διασφαλίσει το παιδί μας. 



                                        ΓΙΑΤΡΕΨΕ ΜΕ ΚΑΙ ΘΑ ΣΕ ΑΦΗΣΩ ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ !