Παρασκευή, 5 Αυγούστου 2016

ΠΟΣΟ ΒΑΡΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΟ ΜΩΡΟ ; ΟΙ ΚΑΜΠΥΛΕΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ "ΞΕΓΕΛΟΥΝ" ;

Εαν έπρεπε να διαλέξουμε ΜΟΝΟ ΕΝΑ πρόβλημα το οποίο αντιμετωπίζουμε στο ιατρείο καθημερινά, θα ήταν η εμμονή της ελληνικής οικογένειας με το σωματικό βάρος του βρέφους. Δικαιολογημένη ; Ναι σε έναν βαθμό, αφού εμείς οι παιδίατροι την έχουμε "επιμελώς" καλλιεργήσει.

Το πρόβλημα παρουσιάζεται εντονότερα στα αποκλειστικά θηλάζοντα βρέφη. Η νέα μαμά, σχεδόν πάντα, θα αισθανθεί σε κάποιο ορισμένο χρονικό σημείο ότι το "ίσως το γάλα της δεν είναι αρκετό". Την ανασφάλεια της αυτή θα ενισχύσει η πάγια πεποίθηση της ελληνίδας γιαγιάς ότι "το μωρό δεν χορταίνει", αλλά και ο παιδίατρος που θα "διαβάσει" την κατάσταση και θα σιγοντάρει, είτε με άμεση εισαγωγή συμπληρώματος, είτε με επιπλέον επισκέψεις.


ΕΤΣΙ ΘΑ ΕΜΟΙΑΖΕ ΤΟ ΙΔΑΝΙΚΟ ΜΩΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΣΗ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΓΙΑΓΙΑ

Στην συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων, το αποτέλεσμα είναι ίδιο : Προσθήκη άγχους και φορτίου στους ώμους της νέας μαμάς (μιας και είναι "ανέμελη" και "ξεκούραστη"), διακοπή του θηλασμού και ένα σκηνικό αγωνίας γύρω από ένα απολύτως φυσιολογικό μωρό !
Πόσο βάρος πρέπει να προσλαμβάνει ένα μωρό (ανά μέσο όρο) ;
1ος - 3ος μήνας :   μ.ο  700 γρ  
3ος - 6ος μήνας :   μ.ο  450 γρ
6ος - 12ος μήνας : μ.ο  250 γρ
Ακόμη πιο πρακτικά : 
Ένα βρέφος στους 4 μήνες πρέπει να έχει ΔΙΠΛΑΣΙΑΣΕΙ το βάρος γέννησης.
Ένα βρέφος στους 12 μήνες πρέπει να έχει ΤΡΙΠΛΑΣΙΑΣΕΙ το βάρος γέννησης.

Τι δεχόμαστε για τα νεογέννητα ; 
Όλα τα νεογέννητα χάνουν βάρος τις πρώτες ημέρες ζωής. Η απώλεια αυτή είναι απολύτως αποδεκτή εαν κινείται σε επίπεδα κάτω του 10 %.  Η πλειοψηφία των βρεφών θα έχουν ξανακερδίσει πίσω αυτό το βάρος μέχρι την 14η ημέρα ζωής.

Η πρόσληψη βάρους στα αποκλειστικά θηλάζοντα βρέφη μπορεί τις πρώτες 20 ημέρες να κινηθεί σε χαμηλότερα από το αναμενόμενο επίπεδα, μέχρι να εγκατασταθεί σωστά ο μητρικός θηλασμός. Όταν αυτό γίνει, το βρέφος θα αναπληρώσει αυτό το χαμένο έδαφος. Εως τότε, πρέπει να φροντίζουμε το μωρό μας να μπαίνει στο στήθος αρκετά συχνά. Αυτό θα διασφαλίσει την όσο το δυνατόν επαρκέστερη σίτισή του, αλλά παράλληλα θα δράσει και ως ερέθισμα για την αύξηση της παραγωγής της μαμάς. Παράλληλα, ελέγχουμε την διούρηση και την αφόδευση του παιδιού, και βάζουμε κατά προσέγγιση ένα μίνιμουμ από 6-8 πάνες ημερησίως επαρκώς κατουρημένες.

ΒΡΕΧΕΙ ΤΙΣ ΠΑΝΕΣ ;

Το μωρό μου πήρε λιγότερο βάρος από "όσο έπρεπε". Τι μπορώ να κάνω ;
Το "όσο έπρεπε" είναι ένας όρος σχετικός. Ακόμη και οι ανωτέρω τιμές που δίδονται είναι μέσοι όροι. Αυτό δεν σημαίνει ότι απαγορεύεται ένα βρέφος να κινηθεί κάτω από αυτές για μια συγκεκριμένη περίοδο. Εαν όμως ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΑ για μεγαλύτερο διάστημα το μωρό μας δεν αυξάνει ικανοποιητικά το βάρος του, ή για περίοδο ενός μήνα δεν πάρει καθόλου (ή ελάχιστο) βάρος , τότε πρέπει να κινητοποιηθούμε.
1. Εαν το βρέφος είναι αποκλειστικά θηλάζον, τότε προσπαθούμε να ελέγξουμε το πώς και το πόσο θηλάζει η μαμά. Παράλληλα, προσπαθούμε να αυξήσουμε την παραγωγή της είτε με μηχανικό τρόπο (αντλήσεις), είτε με διαιτητικό (τσάι θηλασμού, μαγιά, τριγωνέλλα).
2. Εαν το βρέφος πίνει ξένο γάλα, ελέγχουμε τις χορηγούμενες ποσότητες. Πόσο γάλα πρέπει να πίνει ένα μωρό σιτιζόμενο με σκονόγαλα ; Απάντηση : Το βάρος του επι 110 εως 150. Παράδειγμα : Ένα μωρό βάρους 5 κιλών, πρέπει να πιεί μεταξύ 550 και 750 ml γάλακτος ανά ημέρα. Ο υπολογισμός αυτός που είναι κατά προσέγγιση, δεν ισχύει με τον ίδιο τρόπο για τα θηλάζοντα βρέφη, αφού το μητρικό γάλα είναι ένα τρόφιμο που δυναμικά μεταβάλλεται. 

3. Σε βρέφη του δευτέρου εξαμήνου ζωής, που έχει γίνει εισαγωγή στερεών : Εμπλουτίζουμε το διαιτολόγιο του παιδιού μας με τρόφιμα υψηλής θερμιδικής αξίας (προσθήκη αβοκάντο στην φρουτόκρεμα, προσθήκη μεγαλύτερης ποσότητας ελαιόλαδου στο φαγητό, προσθήκη βουτύρου, εισαγωγή ταχίνι στο απογευματινό γεύμα). Μια ακόμη συνηθισμένη πρακτική είναι να δίνουμε μια δεύτερη μερίδα από το θρεπτικό μεσημεριανό γεύμα και το απόγευμα, αντί κρέμας.

Τέλος, σε κάθε βρέφος με πλημμελή πρόσληψη βάρους, ιδίως στις περιπτώσεις που αυτό φαίνεται ότι καλύπτεται θερμιδικά, σκεπτόμαστε το ενδεχόμενο ουρολοίμωξης, η οποία στην βρεφική ηλικία μπορεί να προβάλλει "σιωπηλά" μόνο με στασιμότητα βάρους.

ΕΜΜΟΝΗ ΜΕ ΤΗΝ ΖΥΓΑΡΙΑ ;


Οι καμπύλες ξεγελούν....

Οι καμπύλες ανάπτυξης είναι απαραίτητο εργαλείο στην καθημερινή κλινική πράξη, μέσα από το οποίο ελέγχουμε την σωματική ανάπτυξη του βρέφους. Δυστυχώς, πολλές φορές , στα πλαίσια μιας γενικότερης ιατρικοποίησης και αμυντικής ιατρικής που ασκείται, μπορεί να γίνουν μέσο άσκησης δυσανάλογης πίεσης στους γονείς.

Οι καμπύλες που περιέχονται στο βιβλιάριο του παιδιού σας, δεν ανταποκρίνονται απόλυτα στα τρέχοντα "μέτρα" του παιδιατρικού πληθυσμού. Έχουν καταρτιστεί 15 χρόνια πριν και αφορούν ένα πληθυσμό παιδιών σχεδόν αποκλειστικά σιτιζόμενο με ξένο γάλα. Υπάρχουν οι καμπύλες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας που είναι περισσότερο ακριβείς, αλλά τα αποκλειστικώς θηλάζοντα βρέφη έχουν τις δικές τους καμπύλες, όπως και τα βρέφη που είναι πρόωρα (Fenton Preterm Growth Charts). Το μωρό μας, λοιπόν, μπορεί να "έπεσε" ή να "ανέβηκε" στις καμπύλες, αλλά τελικά και στις δύο περιπτώσεις ισχύει το ερώτημα : "Ναι, αλλά σε ποιές καμπύλες ;" 

ΚΑΜΠΥΛΕΣ ΘΗΛΑΖΟΝΤΩΝ

ΚΑΜΠΥΛΕΣ ΠΡΟΩΡΩΝ

ΚΑΜΠΥΛΗ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΥΓΕΙΑΣ




Κλείνοντας, θα θέλαμε να σας δώσουμε ένα μήνυμα το οποίο σχεδόν καθημερινά μοιραζόμαστε στο ιατρείο μας : ΕΝΑ ΜΩΡΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ! Ο παιδίατρος δεν είναι εκεί μόνο για να ζυγίσει. Η ανάπτυξη του βρέφους αξιολογείται συνολικά μέσα και από την κλινική - νευρολογική - αναπτυξιακή εξέταση του. Οφείλουμε να διώξουμε από τους γονείς το άγχος της ζυγαριάς. Στις περιπτώσεις εκείνες που απαιτείται διερεύνηση είτε παρέμβαση, αυτό θα γίνει μεθοδικά και οργανωμένα και με γνώμονα το καλό του παιδιού και μόνο. Δεν έχει καμμία σημασία εαν το μωρό της γειτόνισσας είναι πιο "γεμάτο" από το δικό σου (οι άνθρωποι όλοι δεν βγαίνουν από το ίδιο καλούπι) , έχει όμως σημασία και τα δύο μωρά να είναι απολύτως υγιή.




Σάββατο, 21 Μαΐου 2016

Η ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΜΩΡΟΥ ΜΕΤΑ ΤΟΥΣ 6 ΜΗΝΕΣ - ΟΙ ΣΤΕΡΕΕΣ ΤΡΟΦΕΣ

Το μωρό μας μέχρι τον 6ο μήνα ζωής σιτίζεται αποκλειστικά με γάλα. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συστήνει αποκλειστικό μητρικό θηλασμό μέχρι τους 6 μήνες ζωής.

Το μωρό μου δεν χρειάζεται νερό ; Όχι. Είτε πίνει μητρικό γάλα, είτε γάλα σε formula, αμφότερα καλύπτουν πλήρως τις ανάγκες του παιδιού μας σε υγρά. 

Να του δίνω βρεφικό τσάι ; Όχι ιδιαίτερα. Το βρεφικό τσάι χρησιμοποιείται κυρίως σε περιπτώσεις κολικών ή δυσκοιλιότητας. Το τσάι είναι υγρά που έχουν όγκο, αλλά όχι θερμίδες. Εαν το παρακάνουμε, θα φουσκώσουμε με υγρά το μωρό μας και ακολούθως θα μας "αρνηθεί" το γάλα.

Πότε πρέπει να αρχίσω στο μωρό μου στερεές τροφές ; Στην καθημερινή πρακτική οι απόψεις διίστανται.

Το "πολύ αργά" είναι πρόβλημα : Από τον 6ο μήνα και μετά, το γάλα, αν και παραμένει πολύτιμο σαν τροφή, δεν επαρκεί ώστε να καλύψει ενεργειακά το μωρό μας. Έχει ακόμα διαπιστωθεί ,σε πλειάδα ερευνών, ότι η καθυστερημένη εισαγωγή ορισμένων τροφών στην διατροφή του παιδιού  μπορεί να ευθύνεται για αυξημένα ποσοστά τροφικών αλλεργιών.

Το "νωρίς" είναι επίσης πρόβλημα : Υπάρχουν πρακτικές οι οποίες υπαγορεύουν την εισαγωγή στερεών τροφών από τον 4ο μήνα. Η εμπειρία δείχνει ότι ελάχιστα είναι εκείνα τα μωρά τα οποία νευροαναπτυξιακά είναι πανέτοιμα να σιτιστούν από τόσο νωρίς. Το μικρό μωρό πολλές φορές "αγωνίζεται" να προσλάβει την τροφή με το κουτάλι και να την επεξεργαστεί. Πολλές φορές απεμπολίζει το κουτάλι με την γλώσσα του ή φτύνει την τροφή.  Όλα αυτά δημιουργούν δυσάρεστες πρώτες εμπειρίες, που διαταράσσουν την ανάπτυξη μιας ομαλής σχέσης του παιδιού με την διατροφή του και πολλές φορές το ακολουθούν και μετέπειτα.

Προσωπική τακτική: η εισαγωγή των στερεών τροφών κατά τον 6ο μήνα (5+ μηνών) και σύσταση για συνέχιση του θηλασμού, όπου αυτό είναι εφικτό, εως την ηλικία των 12 μηνών ή και ακόμη περισσότερο. Η τακτική αυτή εναρμονίζεται με την οδηγία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.

6-12 ΜΗΝΩΝ :

- Η σειρά εισαγωγής είναι ενδεικτική, όχι απόλυτη.
- Οι νέες τροφές εισαγονται μία-μία κάθε φορά. Αφήνουμε μεσοδιαστήματα 3-4 ημερών μεταξύ τους, ώστε το μωρό μας να συνηθίζει στις νέες γεύσεις και υφές και παράλληλα ελέγχουμε για το ενδεχόμενο τροφικών αλλεργιών.

 
ΗΛΙΚΙΑ (ΜΗΝΑΣ)
ΕΙΔΗ ΤΡΟΦΙΜΩΝ



5+
Α) Σταδιακή εισαγωγή φρούτων εποχής.

Β) Χορτόσουπα (πατάτα/γλυκοπατάτα – καρότο – κολοκυθάκι – σέλινο - μπρόκολο). Σε επόμενο γεύμα προσθέτουμε αρακά ή φασολάκια. 
Αποφεύγουμε αρχικώς το σπανάκι.

6+
Α) Κρεατόσουπα. Προσθέτουμε στην χορτόσουπα:
- Μοσχαράκι (προτιμάται το τμήμα «ποντίκι» ή «ελιά»)
- Αρνάκι/κατσικάκι
γάλακτος
- Στήθος κοτόπουλο 
(αφαιρώ πέτσα)
- Κουνέλι   


Β) Όσπρια (φακές,φασόλια και ρεβύθια καλά καθαρισμένα από την φλούδα)

6 - 7 +
Τροφές που περιέχουν γλουτένη
      
-  Δημητριακά (βρώμη, κεχρί)          -  Ζυμαρικά (τραχανάς, κριθαράκι,κοφτό μακαρονάκι, πεπονάκι, αστεράκι και ρύζι)

8+
Α) Μετάβαση σε μερικώς μόνο αλεσμένες τροφές. Μαλακές τροφές πατημένες με το πηρουνάκι.

Β) Κρόκος αυγού διαλυμένος.
Γ) Γιαούρτι ( + δημητριακά / φρέσκα φρούτα)

10+
Α) Ψάρι


Β) Ασπράδι αυγού
Γ) Μέλι άνω του έτους





  • Κατά την παρασκευή των γευμάτων χρησιμοποιούμε φρέσκο νωπό ελαιόλαδο (στο τέλος).
  • Τουλάχιστον για τον πρώτο χρόνο της ζωής απαγορεύεται το αλάτι και η ζάχαρη.
  • Η εισαγωγή του φρέσκου γάλακτος γίνεται απαραίτητα μετά το έτος και ιδανικά μετά τους 18 μήνες ζωής. 
ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΕΙΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΕΙ ΝΑ ΤΡΩΕΙ ΓΑΡΙΔΑΚΙΑ ΑΠΟ 10 ΜΗΝΩΝ ; ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΛΥΣΗ...


ΟΙ ΕΤΟΙΜΕΣ ΚΡΕΜΕΣ :

Οι έτοιμες κρέμες (βανίλια,ρυζάλευρο,farin lactee) δεν έχουν πολλά να προσφέρουν από διατροφικής άποψης στο παιδί. Παρ'όλα αυτά είναι ένα mainstream προιον που πολύς κόσμος επιλέγει. Προσωπικά όχι. Θεωρούμε παράλογη την χρήση φρουτόκρεμας σε σκόνη, δεν μπορούμε να βρούμε τον λόγο να συστήσουμε σε ένα παιδί την εισαγωγή μπισκοτόκρεμας.

ΤΟ GOJI BERRY ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΣΤΟΝ ΘΗΛΑΣΜΟ ! ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ : ΕΝΑ ΤΡΟΦΙΜΟ, ΛΟΙΠΟΝ, ΠΟΥ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΥΠΕΡΤΡΟΦΗ, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΡΥΒΕΙ "ΣΚΟΤΕΙΝΕΣ ΓΩΝΙΕΣ" (screenshot από το E-Lactancia, Ευρωπαική βάση δεδομένων καταλληλότητας τροφίμων/φαρμάκων για τον μητρικό θηλασμό)

BABY LED WEANING : Είναι μια τακτική που μας δυσκολεύει ιδίως στο παράθυρο 6-9 μηνών. Στους 8-9 μήνες που ούτως ή άλλως ένα βρέφος μπορεί να κάνει την μετάβαση σε μερικώς ή μη αλεσμένες τροφές, μπορούμε να το προσπαθήσουμε με περισσότερες αξιώσεις, πάντοτε με τον εξής αστερίσκο * χρειάζεται προσοχή : Ο κίνδυνος εισρόφησης τροφής είναι υπαρκτός.


Τέλος, να μην ξεχνούμε ότι κάθε μωρό είναι και ένας διαφορετικός άνθρωπος. Έχει τα δικά του "θέλω", αλλά και τους δικούς του ρυθμούς. Σε όλες τις περιπτώσεις, ο "φάρος" που θα μας οδηγήσει στο διαιτολόγιο του μωρού μας, οφείλει να είναι η μεσογειακή διατροφή.


 


Σάββατο, 16 Απριλίου 2016

ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΕΣ ΑΠΝΟΙΕΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΥΠΝΟ - ΤΟ ΡΟΧΑΛΗΤΟ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΑΘΩΟ - ΧΑΡΙΤΟΣ ΒΟΛΟΣ




Πολλά παιδιά ροχαλίζουν ή/και κάνουν ανήσυχο ύπνο. Άλλα ροχαλίζουν μόνο όταν είναι «κρυωμένα» και άλλα αρκετά συχνά. Το ροχαλητό αυτό άλλες φορές είναι μάλλον «αθώο», σε αρκετές όμως περιπτώσεις μπορεί να μαρτυρά μια «κρυμμένη» παθολογία που έχει να κάνει με διαταραχή της φυσιολογικής αρχιτεκτονική του ύπνου του παιδιού μας, όπως το σύνδρομο αποφρακτικών απνοιών.

Ποιά παιδιά πρέπει να ελεγχθούν ;

  1. Παιδιά τα οποία ροχαλίζουν συχνά, ακόμη και όταν δεν είναι «άρρωστα».
  2. Παιδιά που κάνουν ιδιαίτερα ανήσυχο ύπνο (στριφογυρίζουν/ξυπνούν)
  3. Παιδιά που κατά τον ύπνο ιδρώνουν εύκολα, ακόμη και όταν η θερμοκρασία του περιβάλλοντος δεν είναι υψηλή 
  4. Εκείνα τα παιδιά που οι γονείς τους έχουν διαπιστώσει ότι σταματά/ «κόβεται» η αναπνοή τους όταν κοιμούνται 
  5. Παιδιά που είναι γνωστό ότι έχουν υπερτροφικές αμυγδαλές και αδενοειδείς εκβλαστήσεις (κρεατάκια) 
  6. Παιδιά με στασιμότητα σωματικής ανάπτυξης σε συνδυασμό με συχνές λοιμώξεις του αναπνευστικού. 
  7. Παιδάκια που εμφανίζουν ανεξήγητη πρωτοπαθή νυχτερινή ενούρηση και δεν μπορούν να κόψουν εύκολα την πάνα το βράδυ. 
  8. Παχύσαρκα παιδάκια με δυσκολία στην αναπνοή. 
  9. Παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες/διαταραχές συμπεριφοράς/πρόβλημα υπερκινητικότητας που κάνουν ανήσυχο ύπνο.

Πώς γίνεται αυτός ο έλεγχος ;


  • Γίνεται λεπτομερή λήψη του ατομικού και του οικογενειακού ιστορικού του παιδιού . Το ερωτηματολόγιο που χρησιμοποιούμε έχει περισσότερες από 100 ερωτήσεις. Αυτό το πρώτο βήμα, όμως, είναι και το σημαντικότερο. Το ιστορικό από μόνο του, σε συνδυασμό με την γνώση του γιατρού μας γύρω από το πρόβλημα, αρκεί, αν όχι να βάλει την διάγνωση, να «ξεδιαλέξει» εκείνα τα παιδιά που χρειάζεται να προχωρήσουν σε περαιτέρω έλεγχο. 

 


  • Στην κλινική μας εξέταση, θα χρειαστούμε πάντοτε την βοήθεια του συναδέλφου ΩΡΛ για την επισκόπηση των αδενοειδών εκβλαστήσεων και την εκτίμηση άλλων παραμέτρων (σχήμα υπερώας/περίμετρος τραχήλου κτλ). 
    ΑΜΥΓΔΑΛΕΣ - "ΣΥΜΠΛΗΓΑΔΕΣ"



  • Ακολούθως, βγάζουμε στο παιδί μας μια ακτινογραφία επιφάρυγγα (πλάγια λήψη με τον αυχένα σε έκταση). Αυτή συχνά αποκαλύπτει πληροφορίες για το εύρος του ανώτερου αεραγωγού. 
    ΑΡΧΙΚΑ ΣΤΕΝΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΒΕΛΤΙΩΣΗ

ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΠΟΥ ΗΡΘΕ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΣΤΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΜΑΣ

  •  Το επόμενο βήμα είναι η εκτέλεση δοκιμασίας νυχτερινής οξυμετρίας. Είναι μια διαδικασία απλή, κατά την οποία το παιδί μας κοιμάται φορώντας στο χεράκι του ένα ρολόι-οξύμετρο το οποίο καθόλη την διάρκεια της νύχτας καταγράφει τον κορεσμό οξυγόνου του παιδιού μας. Όταν το παιδί μας ξυπνά το πρωί, το ρολογάκι αφαιρείται και τα αποτελέσματα διαβάζονται και βαθμολογούνται από ειδικό γιατρό.
    ΟΞΥΜΕΤΡΟ ΡΟΛΟΓΑΚΙ  ΓΙΑ ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΟΞΥΜΕΤΡΙΑ - ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΛΕΠΤΟΜΕΡΗΣ ΜΕΘΟΔΟΣ , ΑΛΛΑ ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΠΡΑΚΤΙΚΗ


  • Τέλος, η εξέταση που με μεγάλη ακρίβεια προσδιορίζει όχι μόνο την διάγνωση,αλλά και τον βαθμό του προβλήματος, είναι η ολονύκτια πολυκαταγραφική μελέτη ύπνου. Η μελέτη ύπνου είναι δύσκολο να γίνει, καθώς απαιτεί ειδικό εργαστήριο και προσωπικό. Το παιδί  μας πρέπει να κοιμηθεί όλο το βράδυ στο εργαστήριο ύπνου συνδεδεμένο με μηχανήματα που καταγράφουν μια σειρά από παραμέτρους (συνεχές ηλεκτροεγκεφαλογράφημα, ηλεκτρομυογράφημα, κορεσμός οξυγόνου, αναπνευστικές κινήσεις θώρακα-κοιλιάς, εκπνεόμενη ροή αέρα κ.α). Η συνεργασία δεν είναι εύκολη και τα εργαστήρια ύπνου στην Ελλάδα είναι ελάχιστα. Για τον λόγο αυτό, η νυχτερινή οξυμετρία παγκοσμίως κερδίζει ολοένα και περισσότερο έδαφος. 
 

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΥΝΔΕΘΗΚΕ ΣΤΟ ΜΗΧΑΝΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΛΕΤΗ ΥΠΝΟΥ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ! (ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ Η ΕΞΑΙΡΕΣΗ...)


(Κυματομορφές μελέτης ύπνου : Παρατηρήστε την κόκκινη γραμμή SpO2 πώς «βουτάει» επάνω στο επεισόδιο αποφρακτικής άπνοιας. Σχόλιο για συναδέλφους : «Παράδοξη αναπνοή» προκύπτει από την μελέτη των ζωνών THORAX ABDOMEN)






(KATAΓΡΑΦΗ ΑΠΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ – ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΕΠΙΠΕΔΩΣΗΣ ΤHΣ ΚΥΜΑΤΟΜΟΡΦΗΣ FLOW ΜΕ ΣΥΝΟΔΟ ΗΠΙΟ ΑΠΟΚΟΡΕΣΜΟ ΤΟΥ ΟΞΥΓΟΝΟΥ)

Πώς μπορεί το παιδί μου να απαλλαγεί από αυτό το πρόβλημα και να αποκτήσει μια καλύτερη ποιότητα ύπνου ;

Εξαρτάται από τον βαθμό του προβλήματος. Παιδιά με ήπιο πρόβλημα θα προχωρήσουν με απλές οδηγίες – θεραπευτικά μέτρα. Αυτά είναι :
 
  1. Βελτιώνω την θέση ύπνου του παιδιού. Η κακή στάση του σώματος κατά τον ύπνο, μπορεί να επιδεινώσει την κλινική εικόνα. Η προτιμητέα θέση είναι η πλάγια, με τον αυχένα σε ελαφρά έκταση. Επιλέγω προσεκτικά μαξιλάρι. 
  2. Εαν το παιδί μου είναι υπέρβαρο, φροντίζω να ελέγξω το σωματικό του βάρος. Απώλεια βάρους  15% μπορεί να βελτιώσει σε ορισμένες περιπτώσεις τα συμπτώματα. 
  3. Σταματώ να υποβάλλω το παιδί μου σε παθητικό κάπνισμα. 
  4. Αποφεύγω την υπερβολική χορήγηση αντιισταμινικών που μπορούν να καταστείλλουν το παιδί.
  5.  Καθαρίζω τακτικά τις εκκρίσεις του ρινοφάρυγγα πριν από τον ύπνο. 
  6. Το παιδί αποφεύγει τα βαριά γεύματα το βράδυ ή την μακρόχρονη παραμονή μπροστά από οθόνες προ της κατακλίσεως.

Όταν το πρόβλημα επιμένει…

Παιδιά με μέτριο ή σοβαρό πρόβλημα, συνήθως δεν είναι δυνατόν να ανακουφιστούν μόνο με τα ανωτέρω μέτρα. Σε αυτήν την περίπτωση :

  • Χορηγούμε στο παιδί σπρέι από την μύτη (ρινικά στεροειδή) για μία περίοδο 6 εβδομάδων. Αυτό αντιμετωπίζει το «μπούκωμα» από το οποίο πολλά παιδάκια αυτής της κατηγορίας ταλαιπωρούνται. Το σημαντικότερο, όμως, όλων, είναι ότι με την αγωγή αυτή καταφέρνουμε συχνά να ελαττώσουμε σε μέγεθος τα κρεατάκια και τις αμυγδαλές του παιδιού και να «απελευθερώσουμε» τον ανώτερο αεραγωγό. Το παιδί αρχίζει σταδιακά να αναπνέει καλύτερα κατά τον ύπνο και να ροχαλίζει ολοένα και λιγότερο. Παιδιά με ήπιο ως μέτριο πρόβλημα, λοιπόν, μπορούνε έτσι να «γλυτώσουν» την εγχείρηση.
  • Περιπτώσεις μετρίου-μεγάλου βαθμού, συνήθως δεν θα αποφύγουν την επέμβαση. Εάν την αποφασίσουμε, σχεδόν πάντα θα βγάλουμε και αμυγδαλές και κρεατάκια. Εάν το παιδί μας έπασχε από αποφρακτική τύπου άπνοια, η βελτίωση είναι θεαματική από τις πρώτες κιόλας ημέρες.
  • Σε ακόμη δυσκολότερες περιπτώσεις ή σε παιδιά που πάσχουν από νευρομυικά νοσήματα, μπορεί παρά τις παρεμβάσεις να απαιτηθεί κατά τον βραδινό ύπνο εφαρμογή προσωπίδας συνεχούς χορήγησης θετικών πιέσεων που κρατούν ανοικτό τον ανώτερο αεραγωγό (CPAP). Ευτυχώς, οι περιπτώσεις αυτές είναι λίγες.
 
ΠΑΙΔΑΚΙ ΜΕ ΣΟΒΑΡΕΣ ΑΠΝΟΙΕΣ ΚΟΙΜΑΤΑΙ ΜΕ CPAP
 
 
 

Και γιατί να μην τα βγάλουμε τα κρεατάκια από την αρχή, για «να τελειώνουμε» ;

Η αδενοειδεκτομή/αμυγδαλεκτομή είναι, μάλλον, μια απλή επέμβαση (επέμβαση ωστόσο). Η λογική στην παιδιατρική είναι να ξεκινούμε πάντοτε με την ηπιότερη δυνατή παρέμβαση στην προσπάθειά μας να ελέγξουμε το πρόβλημα. Δεν χρειάζονται όλα τα παιδιά επέμβαση ! Όσα μπορούν να την αποφύγουν, καλώς θα πράξουν. Τα παιδιά που έχουν απόλυτη ένδειξη για να χειρουργηθούν, να είστε βέβαιοι : Τελικώς, δεν θα το αποφύγουν… Ο ρόλος του παιδιάτρου σε συνεργασία με τον ΩΡΛ είναι να κατευθύνουν βήμα-βήμα την οικογένεια. Και να την κατευθύνουν σωστά, ζυγίζοντας κάθε στιγμή τα υπερ και τα κατά, προς όφελος του παιδιού.
Σε άλλες περιπτώσεις, τα αποτελέσματα μετά την επέμβαση είναι κατώτερα των προσδοκιών. Αυτό συμβαίνει συνήθως, όταν οι γονείς «βιάζονται» να βγάλουν τα κρεατάκια του παιδιού, χωρίς να έχουν τεκμηριώσει επαρκώς την διάγνωση. Υπάρχουν άπνοιες που είναι κεντρικού τύπου (ή μικτού). Σε αυτές τις περιπτώσεις, η θεραπευτική προσέγγιση είναι διαφορετική.


Και αν δεν κάνω τίποτα για όλα αυτά, τι θα γίνει ;

Τα συμπτώματα του παιδιού συνήθως κλιμακώνονται. Η κακή ποιότητα ύπνου σε συνδυασμό με την διαταραχή ανταλλαγής αερίων κατά τον ύπνο και την υποξυγοναιμία μπορούν να οδηγήσουν σε χρόνια προβλήματα. Ιδίως σε σοβαρότερες περιπτώσεις, μπορεί να έχουμε μακροπρόθεσμες επιπλοκές από το καρδιαγγειακό (συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια – διαστολική υπέρταση), προβλήματα μεταβολισμού (παχυσαρκία – αντίσταση στην ινσουλίνη), ευπάθεια σε λοιμώξεις, διαταραχές συμπεριφοράς, νευρολογικές – αναπτυξιακές διαταραχές. Το θέμα, λοιπόν, δεν είναι απλό.




Μύθοι – αλήθειες – συμπεράσματα


  1. Κάθε παιδί που ροχαλίζει, δεν πάσχει απαραίτητα. Το αντίστροφο, όμως, ισχύει : Σχεδόν κάθε παιδί που πάσχει, ροχαλίζει ή/και κάνει ανήσυχο ύπνο. 
  2. Οι διαταραχές κατά τον ύπνο μπορούν να εμφανιστούν, όπως είδατε, «με χίλια πρόσωπα». Η διάγνωση τους απαιτεί πολύ προσεκτικά βήματα, γνώση και μέθοδο. 
  3. Εάν υποπτευόμαστε ότι το παιδί μας μπορεί να έχει πρόβλημα, πρέπει να δράσουμε. Το πρόβλημα δεν θα περάσει συνήθως «από μόνο του». 
  4. Είναι λίγα τα παιδιά που θα εμφανίσουν σοβαρές επιπλοκές. Είναι πολλά, όμως, εκείνα που θα έχουν μια κακή ποιότητα ύπνου και κατ’ επέκταση μια σειρά και από ημερήσια συμπτώματα (αναπτυξιακές διαταραχές, υπερκινητικότητα, μαθησιακές δυσκολίες) και επομένως μια όχι και τόσο καλή ποιότητα ζωής. Αυτό, στην Παιδιατρική, απλά δεν το δεχόμαστε !
 
ANTIO XEIMΕΡΙΑ ΝΑΡΚΗ...
 


*Ο Γεώργιος Χαρίτος είναι Ειδικός Παιδίατρος και υπ.Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας στο αντικείμενο της Παιδιατρικής Πνευμονολογίας. Εργάστηκε για 3 χρόνια στο Εργαστήριο Μελετών Ύπνου της Πνευμονολογικής Κλινικής του Πανεπιστημίου, επάνω σε παιδιά με χρόνια αναπνευστικά προβλήματα και διαταραχές ύπνου.