Τρίτη, 9 Φεβρουαρίου 2016

ΔΩΡΕΑΝ ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΓΙΑ ΝΕΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΣΤΟΝ ΒΟΛΟ!

ΑΣ ΓΝΩΡΙΣΤΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ

Σας περιμένουμε όλους και όλες στο ιατρείο μας στην οδό Αναληψεως 68 την Τετάρτη 24 Φεβρουαρίου και ώρα 19.30. Θα λάβει χώρα ΔΩΡΕΑΝ σεμινάριο για νέους γονείς με θέμα : "Πρώτες βοήθειες σε νεογέννητα, βρέφη και παιδάκια". Θα είναι ένα διαδραστικό (και καθόλου βαρετό!) μάθημα που ελπίζουμε να σας φανεί χρήσιμο. Απευθύνεται κατά κύριο λόγο σε εγκύους και μανούλες από βρεφάκια και παιδάκια προσχολικής ηλικίας, αλλά εννοείται ότι είναι ευπρόσδεκτη κάθε μαμά. Θα σας παρουσιάσω μια νέα μου συνεργάτιδα και προσωπικά θα περιοριστώ σε ορισμένα καίρια σχόλια. Θα μιλήσουμε για εγκαύματα, πνιγμό, αλλεργικό σοκ και για πολλά άλλα που πιστέψτε μας....ως νέοι γονείς θα θέλατε να τα ακούσετε. Επειδή οι θέσεις (δυστυχώς!) δεν είναι απεριόριστες, δηλώστε μας την επιθυμία σας για συμμετοχή με προσωπικό σας μήνυμα ή καλέστε μας σε ώρες ιατρείου. Επαναλαμβάνω ότι δεν υπάρχει καμμία χρέωση και εννοείται καμμία απολύτως δέσμευση. Θα χαρώ να σας γνωρίσω όλους και όλες από κοντά !

ΥΓ. Ενημέρωση 10/2/16 : Λόγω της ήδη μεγάλης συμμετοχής , παρακαλούνται όσες φίλες ενδιαφέρονται να παρακολουθήσουν το σεμινάριο , να επικοινωνήσουν μαζί μας είτε μέσω της φόρμας του μπλογκ, είτε μέσω της ομάδας μας στο Facebook ("Το παιδιατρείο μας στον Βόλο - Γ.Χαρίτος"), είτε τηλεφωνικά στο 2421108566. Τα σεμινάρια θα λαμβάνουν χώρα στον δεύτερο όροφο του ιατρείου μας και για να υπάρχει μια "ανθρώπινη" κατάσταση και να είναι μια ευχάριστη εμπειρία για τις μανούλες, δεν μπορούμε να δεχτούμε πάνω από 25 άτομα. Για τον λόγο αυτό παρακαλώ : Α) Όσες πραγματικά ενδιαφέρεστε, κλείστε έγκαιρα την θέση σας  Β) Εαν για τον οποιονδήποτε λόγο δεν μπορέσετε να παραστείτε, ενημερώστε μας ώστε να μην μείνει κάποια άλλη μαμά έξω. Να είστε καλά και ειλικρινά σας ευχαριστώ για το πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Θα προσπαθήσουμε να μην σας απογοητεύσουμε.


Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2016

ΔΥΣΚΟΙΛΙΟΤΗΤΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ : ΕΝΑ ΥΠΟΥΛΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ - Dr. Γ. ΧΑΡΙΤΟΣ

Λίγοι είναι εκείνοι οι γονείς που θα φέρουν στον γιατρό το παιδί τους λόγω δυσκοιλιότητας. Το παιδί θα φτάσει στην πόρτα μας λόγω κοιλιακού άλγους, ενίοτε με κακή διάθεση, και συχνά γιατί οι γονείς είδαν λίγο αίμα στα κακά του παιδιού. Αυτό το τελευταίο θορυβεί πάντοτε...

H ΔΥΣΚΟΙΛΙΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΧΡΟΝΙΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ


Το πρώτο βήμα στην αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας είναι να κατανοήσουμε την ίδια της την φύση. Η δυσκοιλιότητα λοιπόν ορίζεται ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΣΤΑΣΗ και ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ των κενώσεων.

Τι σημαίνει αυτό πρακτικά : Ένα παιδί μπορεί καθημερινά να επισκέπτεται την τουαλέτα, εν τούτοις όμως να είναι δυσκοίλιο. Αυτό πολλοί γονείς αδυνατούν να το καταλάβουν. "Μα πάει κάθε ημέρα γιατρέ..." , απορημένοι ενίστανται. Δεν στέκονται όμως στην σύσταση των κοπράνων που το παιδάκι βγάζει, η οποία βρίσκεται σε άμεση συνάρτηση με την λειτουργία του εντέρου. Τα παιδάκια με δυσκοιλιότητα βγάζουν σκύβαλα, μικρά και σκληρά κακά δηλαδή, σαν βραχάκια. Για να χαρακτηρίσουμε ένα παιδάκι ως δυσκοίλιο, αυτό θα πρέπει να συμβαίνει για περισσότερο από 15 ημέρες.

YUCK ! ΟΙ ΔΥΟ ΠΡΩΤΟΙ ΤΥΠΟΙ ΚΟΠΡΑΝΩΝ ΑΠΑΝΤΩΝΤΑΙ ΣΥΧΝΑ ΣΤΑ ΔΥΣΚΟΙΛΙΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ


Γιατί είναι πρόβλημα ; Τα μικρά και σκληρά κακά πολλές φορές είναι δύσκολο να προωθηθούν κατά μήκος του εντέρου. Συσσωρεύονται σε συγκεκριμένα σημεία του παχέος εντέρου και σχηματίζουν κοπρανώδεις μάζες (κοπρόσταση). Οι μάζες αυτές αποφράσσουν τον αυλό και "γεννούν" κωλικοειδή άλγη στην κοιλίτσα του παιδιού. Πολλές φορές όλα αυτά τα σκληρά κακά συγκεντρώνονται στο τελικό τμήμα του παχέος εντέρου (λήκυθος) προκαλώντας μεγάλη διάταση του και έντονη δυσφορία κατά την αφόδευση.

Γιατί το παιδί μπορεί να αποβάλλει αίμα ; Τα σκληρά αυτά κακά, όπως εξηγήσαμε, κατά την διέλευση τους από το έντερο, μπορεί να τραυματίσουν το τοίχωμα του. Ποσότητες (συνήθως μικροποσότητες) αίματος αποβάλλονται μαζί με τα ίδια τα κακά. Προσοχή όμως ! Το αιματάκι αυτό που θα δούμε πρέπει να είναι ζωηρό ή ελάχιστα σκούρο ερυθρό και να επαλείφει συνήθως από επάνω την κένωση. Μια κένωση με ιδιαίτερο σκούρο αίμα (ή και μέλαινα - "μαύρη"), είτε μια κένωση η οποία περιέχει ικανή ποσότητα αίματος η οποία όχι επαλείφει, αλλά είναι πλήρως αναμεμιγμένη με τα κακά του παιδιού, δεν θα πρέπει να αποδίδεται σε δυσκοιλιότητα.

Μπορεί το παιδί μου να έχει κάποιο άλλο πρόβλημα ; Ναι. Υπάρχουν παθήσεις και καταστάσεις που συνοδεύονται από δυσκοιλιότητα (διαβήτης, κοιλιοκάκη, κυστική ίνωση, μυοπάθειες, ρευματικά νοσήματα κ.α), αλλά αυτές φυσικά δεν είναι ο κανόνας. Η συντριπτική πιθανότητα είναι το παιδί μας να εμφανίζει λειτουργική δυσκοιλιότητα και αυτό είναι το πρώτο ενδεχόμενο που πρέπει να αντιμετωπίσουμε.

Ποια παιδάκια εμφανίζουν συχνότερα δυσκοιλιότητα ; 
α) όσα "ξεχνούν" να πιούν νερό ή να προσλάβουν ικανοποιητικά υγρά.
β) όσα διατρέφονται με πολλά λιπαρά και λίγες φυτικές ίνες
γ) όσα πίνουν πολύ μεγάλες ποσότητες γάλακτος
δ) παιδάκια που χρησιμοποιούν συγκεκριμένα φάρμακα , κυρίως για επιληψία.
ε) παιδάκια που "αποφεύγουν" την τουαλέτα



Γιατί ένα παιδάκι αποφεύγει την τουαλέτα ; 

α) Πονάει όταν κάνει κακά (είτε γιατί έχει σκληρά κόπρανα - είτε γιατί μπορεί να έχει μια πληγούλα στον πρωκτικό δακτύλιο). Δεν πάει λοιπόν στην τουαλέτα, για να μην πονέσει. Αυτό βεβαίως, όχι απλά συντηρεί, αλλά κλιμακώνει το πρόβλημα. Όσο τα σκληρά κακά μένουν μέσα, τόσο "στεγνώνουν", γίνονται ακόμη πιο σκληρά και ακόμη πιο δύσκολο να βγουν.

β) Γιατί κάναμε λαθάκια κατά την εκπαίδευση στην τουαλέτα και μπορεί να προκαλέσαμε δυσάρεστες εμπειρίες που γεννούν εξαρτημένα αντανακλαστικά.

γ) Γιατί άλλαξαν οι καθημερινές συνήθειες ή για ψυχολογικούς λόγους

δ) Γιατί δεν θέλει να χρησιμοποιήσει την τουαλέτα του σχολείου

ε) Δεν θέλει να βγει από το μάθημα για να πάει στην τουαλέτα (το πειράζουν οι συμμαθητές του, δεν αφήνει η δασκάλα)

στ) Δεν θέλει να διακόψει το παιχνίδι του και το αναβάλλει για αργότερα.

Τι μπορώ να κάνω για να βοηθήσω το παιδί μου ; 

Αλλαγή των συνηθειών : 

Α) Αύξηση του ποσού του νερού και των υπολοίπων υγρών που προσλαμβάνει.

Β) Μαθαίνουμε να τρώμε μεσογειακά. Αποφεύγουμε τις λιπαρές τροφές και εισάγουμε στο διαιτολόγιο μας φυτικές ίνες.

Γ) Περιορίζουμε το γάλα στα 400 ml ημερησίως, εαν το παιδί μας πίνει παραπάνω

Δ) Εκπαιδεύουμε το παιδί μας για να επισκέπτεται την τουαλέτα. Ασχέτως εαν θέλει να ενεργηθεί, καθιερώνουμε μια επίσκεψη 10 λεπτών κάθε πρωί την ίδια περίπου ώρα στην λεκάνη και αφήνουμε το παιδί μας να καθήσει με ηρεμία, χωρίς να το πιέζουμε και να του ζητούμε επίμονα να ενεργηθεί. Δημιουργούμε δηλαδή μια ήρεμη ρουτίνα γύρω από την επίσκεψη στην τουαλέτα και προσπαθούμε να την τηρούμε.

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΡΟΥΤΙΝΑΣ ΣΤΗΝ ΛΕΚΑΝΗ - ΧΩΡΙΣ ΠΙΕΣΗ


Ο γιατρός παρεμβαίνει :

Α) Εαν ψηλαφήσει αρκετές κοπρανώδεις μάζες, μπορεί να μας ζητήσει να αδειάσουμε το εντεράκι του παιδιού. Όσο οι μάζες αυτές επιμένουν, η λειτουργία του εντέρου δεν μπορεί να αποκατασταθεί ομαλά. Στην υπόθεση "άδειασμα" πρέπει να είμαστε ήπιοι. Πολλοί συνάδελφοι, ιδίως χειρουργοί, συνηθίζουν να υιοθετούν μια επιθετική τακτική με συχνά κλύσματα. Αυτό μπορεί να αποβεί βλαπτικό. Χρησιμοποιούμε αρχικά υποθετάκι γλυκερίνης το οποίο το έχουμε λιπάνει με λίγο ελαιόλαδο, βαζελίνη, ή και νερό και δίνουμε χρόνο ώστε μέσω της μηχανικής του δράσης να οδηγήσει το παιδί μας στην τουαλέτα. Η πρώτη αυτή κένωση μπορεί να είναι επώδυνη. Εαν υπάρχουν πληγούλες στον πρωκτό, μπορεί να χρησιμοποιήσουμε τοπικά ξυλοκαίνη για να γίνει η διαδικασία καλύτερα ανεκτή από το παιδί μας.


Β) Από την στιγμή που το έντερο έχει αδειάσει ή σχεδόν αδειάσει, ξεκινά ένα άλλο στοίχημα : Το πώς αυτό το έντερο θα μπορεί να σχηματίζει μαλακά και όχι σκληρά κακά. Υπάρχουν διάφορες προσεγγίσεις, από την περισσότερο ήπια της λακτουλόζης (Duphalac) μέχρι την νεότερη της PEG. Οι κοινοί παρανομαστές όλων : 1) Η όποια θεραπεία πρέπει να συνδυαστεί με τα μέτρα που αναφέραμε πιο πάνω.  2) Η διάρκεια της θεραπείας για να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα δεν μπορεί να είναι μικρότερη των 3 μηνών.



Συμπερασματικά : Η δυσκοιλιότητα είναι ένα χρόνιο πρόβλημα που συχνά  βάζουμε σε δεύτερο πλάνο. Θα συνεχίσει να ακολουθεί το παιδί μας εκτός εαν δεν κάνουμε κάτι για αυτό. Εαν το παιδί σας εμφανίζει σημάδια δυσκοιλιότητας, συζητήστε το με τον παιδίατρο σας σήμερα. Κάθε αναβολή οδηγεί σε έναν φαύλο κύκλο και σε επιπρόσθετα εμπόδια για την αντιμετώπισή της.




ΥΓ. Ανακαλύπτουμε με έκπληξη ότι είναι αρκετοί εκείνοι οι συνάδελφοι που ρίχνουν ματιές στα άρθρα μας. Είναι ιδιαίτερη τιμή για εμάς και αισθανόμαστε την ανάγκη να τους ευχαριστήσουμε. Τα άρθρα μας είναι εντελώς προσωπικά και το βρίσκουμε απολύτως υγιές σε ορισμένα τους σημεία να εγείρονται ακόμη και διαφωνίες. Σε καμμία περίπτωση τα άρθρα αυτά δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την επαφή της κάθε οικογένειας με τον παιδίατρο της. Στο τέλος της ημέρας, η σελίδα αυτή χρησιμοποιεί μια απλουστευμένη γλώσσα για να επιτύχει τον στόχο της : Να περάσει βασικά μηνύματα στους νέους γονείς. Η σελίδα δημιουργήθηκε για αυτούς, απευθύνεται σε αυτούς και αυτός θα συνεχίσει να είναι ο χαρακτήρας της.

Τρίτη, 19 Ιανουαρίου 2016

ΕΝΑΡΞΗ ΙΑΤΡΕΙΟΥ

ΕΠΙΣΗΜΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ 21/01/2016



Ξεκινάω λοιπόν το ιατρείο στην πόλη μας, παρακινούμενος (όπως πάντα) από την προτροπή της κόρης μου : «Τελείωνε βρε μπαμπά με αυτήν την Θεσσαλονίκη, και στον Βόλο έχουμε άρρωστα παιδάκια». Αυτά τα παιδάκια λοιπόν, είναι ΤΟ ΜΟΝΟ πράγμα που μπορεί να δώσει περιεχόμενο σε μια εν πολλοίς εξοντωτική εκπαίδευση 15 ετών. Όσα ξέρεις και για όσα μάτωσες, δεν είναι παρά ένα γράμμα κενό χωρίς το παιδί που έχεις μπροστά σου και πρέπει να το υπηρετήσεις. 

Ανοίγουμε με μια και μόνο δέσμευση. Όποιος μας γνωρίζει, ξέρει ότι είναι πέρα για πέρα αληθινή : Θα εισάγουμε «καινά δαιμόνια». Όχι , «το παλιό» δεν θα το ενοχλήσουμε. Θα δείξουμε όμως ότι για τα παιδιά μας υπάρχει και άλλος δρόμος από αυτόν που μας έμαθαν. Ένας «γενναίος νέος κόσμος» και μια παιδιατρική που ζει μέσα από το παιδί και το βάζει στο κέντρο του κόσμου τούτου. Αυτόν τον κόσμο, φίλοι, σας καλώ να τον ανακαλύψουμε μαζί. Τα παιδιά σας τον γνωρίζουν ήδη. 

Γιώργος Χαρίτος


Πέμπτη, 7 Ιανουαρίου 2016

ΑΛΛΑΖΩ ΤΟ ΓΑΛΑ ΤΟΥ ΜΩΡΟΥ. ΤΑ ΕΙΔΙΚΑ ΓΑΛΑΤΑ.

Ένα από τα συχνότερα λάθη που κάνει ένας γονιός σε συνεργασία με τον παιδίατρο είναι να αλλάζουν το γάλα του μωρού με κάποιο άλλο. Στις περισσότερες των περιπτώσεων, η αλλαγή αυτή δεν στοιχειοθετείται και γίνεται αβασάνιστα. Το αποτέλεσμα είναι συνήθως αντιφατικό. Και αυτό με την σειρά του θα οδηγήσει σε μια δεύτερη αλλαγή ή και σε μια τρίτη κ.ο.κ


ΠΟΙΟ ΑΠ'ΟΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ;

Η συχνότερη αιτίαση : "Το παιδί δεν πίνει καλά το γάλα. Να το αλλάξουμε με κάποιο άλλο που έχει καλύτερη γεύση (μήπως και πίνει εκείνο καλύτερα)".

Πλάνη! Τα βρεφικά γάλατα της πρώτης βρεφικής ηλικίας βρίσκονται πολύ κοντά σε σύσταση και σε γεύση. Αυτό δεν ίσχυε πάντα. Σε προηγούμενες δεκαετίες είχαμε "περισσότερο νόστιμα" γάλατα για "δύσκολα μωρά" τα οποία περιείχαν ακόμη και...ζάχαρη! Η τακτική αυτή έχει εγκαταλειφθεί σήμερα βάσει επίσημης οδηγίας, με αποτέλεσμα οι διάφορες γεύσεις και υφές να συγκλίνουν.

"Και όμως! Το καινούριο γάλα το μωρό το πίνει καλύτερα!"

Ναι. Μπορεί να συμβεί. Όχι όμως στον βαθμό που παρουσιάζεται. Πολλές φορές είναι καθαρά θέμα σύμπτωσης. Όπως και να χει, δεν δικαιολογεί την ευκολία με την οποία ένας παιδίατρος αλλάζει σε ένα μωρό γάλατα. Το σίγουρο δεδομένο : Πολύ περισσότερες είναι οι πιθανότητες ένα μωρό να ταλαιπωρηθεί κάνοντας βόλτες ανάμεσα σε διάφορα γάλατα (και πολλές φορες εως και να επιστρέψει στο αρχικό!) παρά να ωφεληθεί σημαντικά.

Πραγματικότητα : Το γάλα που τα μωρά πίνουν καλύτερα από όλα...είναι με διαφορά το πιο πικρό! Με άλλα λόγια...το μητρικό. Πώς εξηγείται λοιπόν ότι τα μωρά το πίνουν τόσο λαίμαργα ; Είναι απλό. Η γεύση είναι μια αίσθηση επίκτητη. Τα μωρά τρέφονται αποκλειστικά με γάλα. Αυτή είναι η μόνη γεύση που ξέρουν και επομένως αγαπούν. Το "πικρό" επομένως δεν τους ενοχλεί, εφόσον δεν γνωρίζουν "το γλυκό" για να αντιπαραβάλλουν τα δύο. Το αντίθετο γίνεται ορατό ιδίως μετά τον χρόνο. Το παιδί μας τότε έχει έρθει σε επαφή με μια σειρά από γεύσεις και για τον λόγο τούτο αρχίζει να χάνει το ενδιαφέρον του για το γάλα.



ΤΑ ΕΙΔΙΚΑ ΓΑΛΑΤΑ

Η σύγχρονη τεχνογνωσία στην βρεφική διατροφή μας παρέχει μια σειρά από ειδικά γάλατα για κάθε περίσταση. Υποαλλεργικά , για αναγωγές, για κολικούς , για δυσκοιλιότητα, χωρίς λακτόζη κ.ο.κ. Θα περίμενε κανείς ότι όλα αυτά θα αποτελούσαν όπλα στην φαρέτρα μας και εργαλεία στην σύγχρονη Παιδιατρική. Τελικώς, έγιναν πεδίο σύγχυσης και κατάχρησης. Ο παιδίατρος είτε γιατί δεν αφιερώνει τον χρόνο που απαιτείται, είτε γιατί δέχεται πιέσεις από τους αγχωμένους γονείς, αβίαστα ενδίδει στην χορήγηση θεραπευτικών ειδικών γαλάτων. Η δυσκολία έγκειται στο να διακρίνουμε "το
 φυσιολογικό".



Επιτρέπεται ένα μωρό να κάνει αναγωγές ; Πότε αυτό συνιστά γαστροοισοφαγική παλινδρομική νόσο ; Και πότε πρέπει να εισάγουμε ένα ειδικό γάλα ; Η Ευρωπαική Γαστρεντερολογική Εταιρεία είναι σαφής : Αντιαναγωγικό γάλα χρησιμοποιείται μόνο :

α) σε βρέφους με πολλαπλούς εμέτους το οποίο εμφανίζει στασιμότητα ή απώλεια βάρους και κίνδυνο ανάπτυξης οισοφαγίτιδας
β) σε βρέφος με διεγνωσμένη σοβαρή παλινδρόμηση που προκαλεί συμπτωματολογία από το αναπνευστικό (άπνοιες, υποτροπιάζουσες λοιμώξεις)

Δυσκοιλιότητα: Τα περισσότερα μωρά στην ηλικία 40-60 ημερών ενδέχεται να εμφανίσουν κάποιου βαθμού δυσκοιλιότητα. Αυτό δεν είναι ένδειξη να ξεκινήσουν άμεσα ειδικό γάλα. Υπάρχουν ενέργειες που προέχουν όπως το βρεφικό ρόφημα βοτάνων και το μασάζ στην περιοχή της κοιλίτσας του μωρού μας. Για ορισμένους και τα προβιοτικά.

Κολικοί : Λόγω του θορυβώδους του συμπτώματος, αυτό είναι ένα συνηθισμένο πεδίο αλλαγής. Το δεχόμαστε επί μεγάλης έντασης και αποτυχίας των υπολοίπων μεθόδων.

Υποαλλεργικά : Είναι η περισσότερο παρεξηγημένη κατηγορία. Έχουν μια και μόνο απόλυτη ένδειξη. Χορηγούνται σε παιδιά με θετικό οικογενειακό ιστορικό για αλλεργία στο γάλα αγελάδας, ή έντονες ατοπίες (άσθμα, έντονα εκζέματα κτλ). Δεν έχουν καμμία θέση στην θεραπεία πιθανής αλλεργίας στο αγελαδινό γάλα του ίδιου του μωρού.

Χωρίς λακτόζη : Πολλοί γονείς έχουν την εσφαλμένη εντύπωση ότι το μωρό τους εμφανίζει  δυσανεξία στην λακτόζη. Αυτό πρακτικά μπορεί να ισχύσει σε παιδιά μεγαλύτερα των 3 ετών κατά κανόνα. Άλλοι πάλι πιστεύουν ότι το συγκεκριμένο γάλα είναι θεραπεία για την γαστρεντερίτιδα. Όχι. Χορηγείται μόνο μετά από ένα σχετικά μακρό διάστημα διαρροιών (<7 ημερών) , μέχρις ότου οι κενώσεις επανέλθουν στην φυσιολογική τους σύσταση.

Συμπέρασμα : Η αλλαγή του γάλακτος του παιδιού μας θα πρέπει να γίνεται κατόπιν ώριμης σκέψης και επί απόλυτης ένδειξης. Το παιδί μας σε μια τέτοια περίπτωση μπορεί να ωφεληθεί ουσιαστικά. Κάθε τι άλλο, είναι απλώς πειραματισμοί που είναι πιθανό να υποβάλλουν το παιδί μας και εμας σε ταλαιπωρία.




Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2015

ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΧΡΟΝΙΑ

ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΟ ΚΑΡΟΥΖΕΛ !

“Ν' αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω.”  Ν.Καζαντζάκης

Αποχαιρετούμε σήμερα το 2015 με την ευχή να μην γυρίσει. Στάσου, θα μου πεις...μα για εσένα προσωπικά ήταν μία καλή χρονιά. Θα σου πω φίλε κι εγώ ότι ο κόσμος χάλασε από τότε που το "προσωπικά" έγινε το μέτρο αξιολόγησης των πάντων.

Σε αφήνω στην δύναμη των εικόνων που σημάδεψαν το δικό μου 2015. Είναι εικόνες παιδιών, συγχώρα με. Δέξου τον λόγο μου. Μόνο μέσα από τα παιδιά μπορείς να δεις τον κόσμο καθαρά. Όπως είναι δηλαδή, και όχι όπως σου "τον σερβίρουν". Από τον μικρό Aylan, στα αδερφάκια που σφιχταγκαλιάζονται στον σεισμό του Νεπαλ και από αυτόν τον πατέρα σαν ήρωα αρχαιοελληνικής τραγωδίας που κουβαλά το παιδάκι του μέχρι τα σύνορα των Σκοπίων αλλά και τις μικρές αναδυόμενες Αφροδίτες της Μυτιλήνης... ο παρανομαστής είναι παντού ο ίδιος. Φτιάξαμε ένα πλαίσιο εφιαλτικό για τα παιδιά του κόσμου τούτου. Αύριο, τα δικά σου και τα δικά μου παιδιά θα τρέξουν με χαρά κάτω από το δέντρο. Κάποια όμως δεν έχουν όχι να τρέξουν, αλλά ούτε γη για να σταθούν. Αυτό το καρουζέλ του τρόμου στέκεις από μακριά και το κοιτάς. Κι αν αύριο πουν στα παιδιά σου "ανέβα" ; Ποιός θα πετάξει για σένα το κλειδί στα γρανάζια για να το σταματήσει ; Για σένα που δεν κατάλαβες ότι το "μακριά από εμάς" είναι ακριβώς δίπλα μας.

Καλή χρονιά σε όλους με την ευχή το 16 να μπορέσουμε να δούμε τον πραγματικό κόσμο που αρχίζει εκεί που τελειώνει η μύτη μας. Να έχετε όλοι υγεία.





Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2015

ΣΥΝΕΠΗΣ Η' "ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ" ;

1 στους 5 ιδιώτες παιδιάτρους στις ΗΠΑ αρνείται να δεχτεί παιδιά που οι γονείς τους αρνούνται τους εμβολιασμούς.

Εδώ και 2 χρόνια πολλάκις έχω γράψει στο blog μου ότι δεν θα επιθυμούσα να παρακολουθώ παιδιά οι γονείς των οποίων στηρίζουν το αντιεμβολιαστικό κίνημα.

Ο καθένας αντιλαμβάνεται την παιδιατρική διαφορετικά. Άλλος περισσότερο επιστημονικά, άλλος περισσότερο "εμπορικά". Δεν σημαίνει ότι ο ένας είναι κακός και ο άλλος καλός. Είναι απλά μια διαφορετική οπτική. Η δική μας ενέχει πρωταρχικά την έννοια της πρόληψης. Και αυτό χωρίς εμβόλια στην παιδιατρική, απλώς δεν γίνεται.

Εσύ λοιπόν που δεν επιθυμείς να εμβολιάσεις τα παιδιά σου (δεν κρίνω επί του παρόντος εαν όντως έχεις το δικαίωμα να ορίζεις την ζωή τους κατ' αυτόν τον τρόπο) , ΔΕΝ πρέπει να έχεις εμένα παιδίατρο. Δεν θα σου δώσω αυτά που νομίζεις ότι θες, δεν θα σε πείσει η φιλοσοφία μου. Αβοήθητος δεν θα μείνεις. Για αυτό να είσαι σίγουρος. Υπάρχουν περισσότερο από εμένα "επαγγελματίες" που θα σου πουν ευχαρίστως ότι ο γάιδαρος πετάει, για την σωστή πάντα τιμή.

Όπως προκύπτει και από την έρευνα, οι μισοί παιδίατροι στις ΗΠΑ έχουν καθιερώσει το έντυπο που συμπληρώνει και υπογράφει ο γονέας, ο οποίος δηλώνει ότι αναλαμβάνει την πλήρη ευθύνη μη εμβολιασμού του παιδιού. Μερικώς κατανοητό στην Αμερική με τα μεγάλα δικηγορικά γραφεία να κυνηγούν νυχθημερόν το ιατρικό λάθος. Προσωπικά, δεν συναινώ ούτε σε αυτό. Τι να το κάνω εγώ να πεθάνει το παιδί από μηνιγγίτιδα και να ξέρω ότι επέτρεψα στον εαυτό μου να μην το εμβολιάσει, απλά και μόνο επειδή υπέγραψες μια φόρμα που με απαλλάσσει...

Η συνέπεια στην άσκηση της παιδιατρικής του καθενός αποδίδει οικονομικά σαφώς λιγότερο από την καθιερωμένη τακτική του να τα έχεις καλά με όλους. Προσωπικά, ψηφίζουμε υπερ της συνέπειας. Μας βοηθά να τα έχουμε καλά με τον εαυτό μας, ότι δηλαδή κάνουμε αυτό που εμείς νομίζουμε σωστό για τα παιδιά του κόσμου. Ποιό είναι αυτό ; Ακριβώς το ίδιο που κάνουμε και για τα δικά μας παιδιά : Τα εμβολιάζουμε.

(Παραθέτω ολόκληρο το άρθρο της Αμερικανικής Παιδιατρικής Εταιρείας σε περίπτωση που κάποιος θέλει να το μελετήσει)

http://pediatrics.aappublications.org/content/early/2015/10/28/peds.2015-2086

Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2015

ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΓΡΙΠΙΚΟ ΕΜΒΟΛΙΟ

Πρέπει το παιδί μου να εμβολιαστεί για την γρίπη ; Η απάντηση είναι πιθανότατα όχι .



Ποιά παιδιά πρέπει οπωσδήποτε  να εμβολιαστούν ; 

1) Παιδιά με χρόνια αναπνευστικά προβλήματα (χρόνιες πνευμονοπάθειες, βαρύ άσθμα , βρογχοπνευμονική δυσπλασία).

2) Παιδιά με συγγενείς καρδιοπάθειες , ιδίως κυανωτικές.

3) Παιδιά με χρόνιο νεφρολογικό πρόβλημα

4) Παιδιά που πάσχουν από μεταβολικά νοσήματα (πχ. σακχαρώδης διαβήτης)

5)  Παιδιά που εμφανίζουν νευρομυικά νοσήματα, πολλώ δε περισσότερο όταν αυτά επηρεάζουν σημαντικά την λειτουργία της αναπνευστικής αντλίας.

6) Παιδιά με χρόνια αιματολογικά νοσήματα (μεσογειακή αναιμία, δρεπανοκυτταρική αναιμία κτλ)

7) Παιδιά με συγγενείς - επίκτητες ανοσοανεπάρκειες

Καταλαβαίνουμε ότι σε όλες τις παραπάνω κατηγορίες περιλαμβάνονται παιδάκια με σοβαρά προβλήματα υγείας. Παιδάκια που μια ενδεχόμενη επιδημία γρίπης θα τα επιβαρύνει καρδιοαναπνευστικά.

ΟΧΙ ΦΙΛΕ ! ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΕΤΣΙ ....


Ποιά παιδιά θα σκεφτούμε θετικά  να τα εμβολιάσουμε ; 

1) Παιδάκια με ιστορικό προωρότητας, ιδίως εαν έχουν ιστορικό λοιμώξεων από το κατώτερο αναπνευστικό (υποτροπιάζουσες βρογχιολίτιδες , βρογχίτιδες σε μεγαλύτερα παιδιά κτλ)

2) Παιδιά που παρακολουθούν για πρώτη φορά παιδικό σταθμό.

3) Παιδιά στο περιβάλλον τον οποίων υπάρχουν έγκυες που δεν επιθυμούν να εμβολιαστούν ή βρέφος κάτω των 6 μηνών με κάποιο από τα ανωτέρω προβλήματα.

4) Παιδιά που εμφάνισαν σοβαρή επιβάρυνση σε προηγούμενο επεισόδιο γρίπης και οι γονείς επιθυμούν να τα εμβολιάσουν.

Το παιδί μου δεν ανήκει σε καμμία από τις ανωτέρω κατηγορίες. Είμαι υποχρεωμένος να το εμβολιάσω ; Η απάντηση είναι ΟΧΙ. Το εμβόλιο της γρίπης είναι προαιρετικό και απευθύνεται κατά κύριο λόγο σε ομάδες υψηλού κινδύνου. Εαν θέλετε όμως να προστατέψετε το παιδί σας έναντι της γρίππης, μπορείτε να επιλέξετε να το εμβολιάσετε.

Μπορώ να εμβολιάσω το νεογέννητο παιδί μου για να το προστατεύσω ; Η απάντηση είναι ΟΧΙ. Το εμβόλιο χορηγείται ΜΟΝΟ σε παιδάκια άνω των 6 μηνών.

Και πέρυσι κάναμε το εμβόλιο, αλλά το παιδί αρρώστησε και μας είπαν ότι είναι γρίπη. Πώς γίνεται αυτό ; Είναι πιθανό. Κάθε χρόνο λόγω των μεταλλάξεων του ιού, παράγεται ένα νέο εμβόλιο. Το εμβόλιο αυτό βασίζεται περισσότερο στα στελέχη της προηγούμενης χρονιάς και σε κάποιες πρώτες ενδείξεις για την τρέχουσα. Δεν μπορούμε όμως να προβλέψουμε εαν ένας νέος ιός θα προκύψει (απέναντι στον οποίο είμαστε όλοι εκτεθειμένοι).

Πώς γίνεται το εμβόλιο ; Παιδιά κάτω των 3 ετών κάνουν το παιδικό εμβόλιο, ενώ όσα είναι άνω των 3 κάνουν των ενηλίκων. Εαν ένα παιδάκι το κάνει για πρώτη φορά θα χρειαστεί ΔΥΟ δόσεις, ενώ εαν το έκανε και πέρυσι μόνο μια. Δύο δόσεις ακόμη θα χρειαστεί εαν τα τα παιδάκια δεν εμβολιάζονται για πρώτη φορά, αλλά έχουν μεσολαβήσει >4 χρόνια από την προηγούμενη δόση.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΧΕΔΙΟ...



Συζητείστε σήμερα με τον παιδίατρο σας το ενδεχόμενο (ή μη) εμβολιασμού του παιδιού σας. Εαν πρόκειται τελικώς να το εμβολιάσετε, αυτό είναι ιδανικό να γίνει πριν τα μέσα Νοέμβρη, ώστε το παιδί να προλάβει να παράγει αντισώματα και να θωρακιστεί ενόψει των χειμερινών μηνών που η γρίπη είναι στο απόγειο της.

Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2015

ΟΤΑΝ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΕΧΕΙ ΜΥΞΑ - ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΠΟΥΚΩΜΑ ΣΤΟ ΜΩΡΟ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΝΗΠΙΟ - Γ. ΧΑΡΙΤΟΣ

Η ρινική καταρροή είναι με διαφορά το συχνότερο σύμπτωμα που θα συναντήσουμε στα παιδιά μας. Όσο απλό και αν ηχεί, η επιμονή του συμπτώματος για ημέρες και κυρίως η πολύ συχνή επανεμφάνισή του σε άλλοτε σύντομο διάστημα, δημιουργούν δυσφορία στους γονείς και την αίσθηση ότι το παιδί "συνεχώς αρρωσταίνει".

Εντυπωσιακή ακόμη είναι η ετερογένεια με την οποία διαφορετικοί παιδίατροι προσεγγίζουν την ίδια κατάσταση. Ενδεικτική της προχειρότητας με την οποία αντιμετωπίζεται η κατάσταση είναι και η κατάχρηση φαρμάκων που παρατηρείται ακόμη και σε πολύ απλές περιπτώσεις. Δεν είναι λοιπόν σπάνια η εικόνα, ένα παιδί να πηγαίνει στον γιατρό του για "ένα απλό μπούκωμα" και να φεύγει κυριολεκτικά με μια τσάντα φάρμακα. Βεβαίως, σχεδόν πάντα το παιδί θα γίνει απολύτως καλά. Αυτό σημαίνει ότι ο γιατρός αντιμετώπισε το παιδί σωστά ;



ΟΙ ΙΩΣΕΙΣ : Μια πολύ μεγάλη ποικιλία ιών θα οδηγήσουν στο ίδιο αποτέλεσμα. Από τους απλούς ρινοιούς μέχρι τον αδενοιό και τους Coxsackie , όλοι θα οδηγήσουν στην οξεία ρινίτιδα. Συνηθέστατα ο πυρετός απουσιάζει. Λόγω των πάρα πολλών διαφορετικών ιών με διαφορετική εποχική κατανομή, η ρινίτιδα είναι ένα σύμπτωμα το οποίο μπορεί να ακολουθεί το παιδί μας πρακτικά καθόλη την διάρκεια του χρόνου, ακόμη και το καλοκαίρι.

ΟΙ ΑΛΛΕΡΓΙΕΣ :  Και αυτές "κολλάνε" παντού, όπως και οι ιώσεις. Ο γιατρός εύκολα μπορεί να αποφανθεί  ότι το μπούκωμα του παιδιού μας "είναι αλλεργικό". Η αντίφαση είναι ότι ενώ η διάγνωση μπαίνει συχνά, το θέμα επίσης προσπερνάται επιφανειακά. Ποιό παιδί λοιπόν είναι πραγματικά αλλεργικό, σε ποιό μπορούμε να "προλάβουμε" τα συμπτώματα και ποιό απλά εμφανίζει το "φυσιολογικό" μπούκωμα που κάθε παιδί δικαιούται ;


Η ΚΑΤΑΧΡΗΣΗ ΦΑΡΜΑΚΩΝ:  Ποιό,που, πότε και γιατί ;

Α) Αντιβιοτικά. Σχεδόν ποτέ. Εξαίρεση κάποιες βακτηριακές ρινοκολπίτιδες σε μεγαλύτερα παιδιά (συνήθως > 6-8 ετών) πχ. υποτροπιάζουσες ιγμορίτιδες που συνοδεύονται από ρινίτιδα. Το απλό κρυολόγημα είναι δυστυχώς ο βασικός τομέας κατάχρησης των αντιβιοτικών στα παιδιά μας με ολέθρια αποτελέσματα σε όλο το φάσμα της υγείας.

Β) Αντιβηχικά. Καμμία ένδειξη. Το παιδί ΔΕΝ βήχει επειδή έχει μύξα ! Βήχει γιατί προσβλήθηκε από μια ίωση του αναπνευστικού που εκτός από μπούκωμα προκαλεί ΚΑΙ βήχα λόγω φλεγμονής του κατώτερου αεραγωγού (πνεύμονας, τραχεία).

Γ) Εισπνεόμενα σπρέι. Μόνο σε περιπτώση ιογενούς συριγμού ή σε ασθματικό παροξυσμό που μπορεί εύκολα να πυροδοτηθεί από έναν ρινοιό σε παιδιά με θετικό ιστορικό.

Δ) Αντιισταμινικά. Συχνή η χρήση τους, θεμιτή σε περιπτώσεις παιδιού με γνωστές αλλεργικές εκδηλώσεις και εποχική κατανομή του μπουκώματος. Προσανατολιζόμαστε, ελλείψει άλλων δεικτών, "εκ των ωφελούντων". Εαν το αντιισταμινικό βοήθησε σημαντικά το παιδί, ο γιατρός θα το αφήσει για λίγες ημέρες ακόμη.

Ε) Αποχρεμπτικά- βλεννολυτικά. Αμφισβητείται εδώ και πολλά χρόνια η χρησιμότητά τους, βρίσκουν όμως πάντοτε τον τρόπο να "επιβιώνουν". Δεν βοηθούν στο απλό μπούκωμα, αλλά περισσότερο σε περιπτώσεις χρόνιας κατακράτησης εκκρίσεων χαμηλά. Και πάλι υπο προυποθέσεις.

ΣΤ) Κορτιζόνη. Μόνο σε μορφή ρινικού σπρει για περιπτώσεις αλλεργικής ρινίτιδας.

Ζ) Τοπικά αποσυμφορητικά. Δίδονται επίσης συχνά. Βοηθούν σε περιπτώσεις που δεν μπορούμε να διαχειριστούμε καλώς την υπέρμετρη παραγωγή βλέννης από τα κύτταρα του ρινικού επιθηλίου του παιδιού.

Από την σύντομη επιμέρους αναφορά στο καθένα, αντιλαμβανόμαστε ότι τα ανωτέρω φάρμακα έχουν εντελώς διαφορετική δράση, άρα και ένδειξη. Δεν είναι λοιπόν περίεργο, το παιδί μας να φεύγει από τον γιατρό με συνδυασμούς 3 και 4 φαρμάκων μαζί ;

ΟΙ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ : 

1) Η ΒΡΟΓΧΙΟΛΙΤΙΔΑ : Μια ιογενής λοίμωξη από τον ιο του αναπνευστικού συγκυτίου που ξεκινά με μπούκωμα. Δυστυχώς κάνει την εμφάνισή της σε πολύ μικρές ηλικίες και επιβαρύνει κάθως οι ημέρες περνούν, την αναπνευστική ικανότητα του μωρού μας. Η θεραπεία της συνίσταται στην χορήγηση υγρών και οξυγόνου, όπου αυτό απαιτείται. Πολλά βρέφη λόγω αναπνευστικής δυσχέρειας και δυσπραγίας να σιτιστούν από του στόματος, θα καταλήξουν για λίγες ημέρες στο νοσοκομείο.

2) Ο ΚΟΚΚΥΤΗΣ :  Και αυτός ξεκινά με μπούκωμα για μια εβδομάδα. Θα εξελιχθεί στο παροξυσμικό στάδιο ενίοτε με χαρακτηριστικό βήχα και συχνά με δυνητικά επικίνδυνες άπνοιες.
Στο μικρό βρεφάκι, η διάγνωσή του ΔΕΝ πρέπει να ξεφύγει στον γιατρό. Εδώ η αντιβίωση έχει θέση.

3) ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΔΥΣΚΙΝΗΣΙΑΣ ΚΡΟΣΣΩΝ : Δύσκολο για τον γενικό παιδίατρο που δεν έχει την εμπειρία τέτοιων παιδιών. Πρακτικά, το μωρό από την στιγμή που γεννιέται ρουθουνίζει και εμφανίζει σταθερά μπουκώματα. Εαν η διάγνωση διαφύγει (που είναι το σύνηθες) ακολουθούν υποτροπιάζουσες λοιμώξεις του αναπνευστικού και χρόνιος βήχας. Απόλυτη ένδειξη για επίσκεψη σε παιδοπνευμονόλογο.

4) ΞΕΝΟ ΣΩΜΑ ΣΤΗΝ ΜΥΤΗ :  Ο γιατρός μας πρέπει να το υποπτευθεί όταν τρέχει μόνο το ένα από τα δύο ρουθούνια και όταν η μύξα είναι ιδιαίτερα πυώδης. Άμεση επίσκεψη στον ΩΡΛ μας.

ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΑΡΕΣΟΥΝ ΤΑ SMARTIES....ΕΝΤΑΞΕΙ, ΣΕ ΚΑΠΟΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ !



ΚΑΤΑΡΡΙΠΤΩΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΜΥΘΟΥΣ :

1) Η αλλαγή του χρώματος της μύξας κατά την διάρκεια ενός κρυολογήματος είναι αναμενόμενη και δεν μαρτυρά μικροβιακή επιμόλυνση. "Μου έδωσε αντιβίωση, γιατί η μύξα του έγινε πράσινη" ... Χωρίς σχόλιο...

2) "Έχει μύξα γιατί κρύωσε". Καμμία λογική εδώ (αν "ζεσταθεί" θα περάσει ;). Ο κρύος αέρας βέβαια είναι ένας ερεθιστικός παράγοντας για τις αεροφόρες οδούς. Η παρουσία του συνδυάζεται με την εποχή που η ατμόσφαιρα βρίθει φθινοπωρινών και χειμερινών παθογόνων. Αυτά θα μας "κρυολογήσουν" , όχι απλά το κρύο.

3) "Έκατσε στο ρεύμα" , "το έβγαλα έξω λουσμένο" , "γυρνάει χωρίς κάλτσες"... Δεν περιγράφω άλλο, βλέπε ανωτέρω.

4) Για κάθε παιδί (ιδίως αυτά που βρίσκονται σε μια σχολική αίθουσα) θεωρείται αποδεκτό να εμφανίσει εως και 10-12 διαφορετικές ιώσεις σε μια σεζόν.

5) Παιδί με μύξα το οποίο δεν ενυδατώνεται καλά (άφθονες ποσότητες νερού και υγρών) , δεν θα γίνει απολύτως καλά όσα φάρμακα κι αν πάρει.

6) Ου γαρ έρχεται μόνον. Τα υπόλοιπα συμπτώματα που συνοδεύουν το μπούκωμα θα μας βοηθήσουν να βάλουμε την διάγνωση. Φτάρνισμα και κόκκινα μάτια θα οδηγήσουν στην αλλεργία. Πυρετός και βήχας σε ιώσεις. Πονοκέφαλος και κακή διάθεση σε παραρινοκολπίτιδα. Δεν είναι όλα τα ίδιο. Επομένως και ο γιατρός μας δεν πρέπει να τα προσεγγίζει με τον ίδιο τρόπο....

ΑΛΛΕΡΓΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΕΙΟ

Παρασκευή, 18 Σεπτεμβρίου 2015

ΞΑΝΑΝΟΙΓΟΥΝ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ - ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ : ΠΩΣ ΘΑ ΠΡΟΦΥΛΑΞΩ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΙΣ ΙΩΣΕΙΣ ;

 Το άνοιγμα των σχολείων για πολλούς συνδυάζεται με την αρχή των ιώσεων. Το συνήθως "ήρεμο" και "χαλαρό" καλοκαίρι θα δώσει την θέση του στο "περιπετειώδες" φθινόπωρο. Με το πρώτο μπούκωμα, οι γονείς θα σκεφτούν : " Αρχίσαμε...". Κουβαλώντας ενίοτε κακές εμπειρίες από προηγούμενα σχολικά έτη και πολύ περισσότερο εαν υπάρχουν μικρότερα παιδιά στην οικογένεια, η σκέψη και μόνο γεννά ανασφάλεια.

Στην Ιατρική όμως, και πολύ παραπάνω στην Παιδιατρική, το μυστικό της καλής υγείας δεν κρύβεται στην αντιμετώπιση αλλά στην πρόληψη. Το να πάρει το παιδί φάρμακα και να γίνει καλά είναι μια μικρή επιτυχία. Η μεγάλη όμως επιτυχία είναι να μην αρρωστήσει ευθύς - εξαρχής. Αυτό μάλιστα! Μας ενδιαφέρει έτσι δεν είναι ;



ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΜΙΚΡΟΒΙΑ, ΟΙ ΙΟΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΜΕΤΑΔΙΔΟΝΤΑΙ ;  Τα μικρόβια και οι ιοί είναι παθογόνα τα οποία μεταδίδονται εύκολα στα παιδιά μας, πολλαπλασιάζονται εντός του σώματος τους και "γεννούν αρρώστιες". Ιος και μικρόβιο δεν είναι έννοιες ταυτόσημες. Οι ιοί του περιβάλλοντος είναι απείρως περισσότεροι και μεταδίδονται πολύ ευκολότερα. Επομένως, είναι πολύ συχνότερο το παιδί μας να έχει μια ιογενή συνδρομή παρά μια μικροβιακή λοίμωξη (αναλογία 9/1 περίπου σε φυσιολογικά παιδιά). Τα μικρόβια από την άλλη προκαλούν σοβαρότερες λοιμώξεις. Η θεραπεία τους περιλαμβάνει την χορήγηση αντιμικροβιακής θεραπείας, δηλαδή αντιβιοτικού. Αυτό ΔΕΝ ισχύει για τους ιούς. Τα αντιβιοτικά δρουν ενάντια μόνο στα μικρόβια. Συνδυάζοντας τις ανωτέρω πληροφορίες, θα καταλήξετε στο συμπέρασμα ότι στις 10 φορές που το παιδί σας θα κάνει πυρετό, στατιστικώς θα χρειαστεί αντιβίωση μόνο την μια!

Τρόποι μετάδοσης :

Α) Αερογενώς μέσω του ανωτέρου αναπνευστικού
Β) Μέσω σημείων εισόδου στο δέρμα
Γ) Με την εντεροστοματική οδό
Δ) Από την ανιούσα όδο για λοιμώξεις της ουρογεννητικής περιοχής

ΚΑΙ ΤΩΡΑ...ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΠΑΡΤΕ ΒΑΘΙΕΣ ΑΝΑΣΟΥΛΕΣ!



Πρακτικά για το καθένα:

Α) Εισπνέουμε μολυσμένα σωματίδια που αιωρούνται στον αέρα. Ο βήχας, το φτάρνισμα, ακόμη και η απλή ομιλία μπορεί να απελευθερώσει στο δωμάτιο παθογόνα που θα εισέλθουν εύκολα στον οργανισμό μας μέσω της μύτης και του στόματος.

Β) Δύσκολα μπορεί να βρεί κανείς παιδί με "ανέπαφο" δέρμα. Από χτυπήματα και γδαρμένα γόνατα μέχρι απλές εκδορές και τσιμπήματα κουνουπιών, όλα δημιουργούν πύλες εισόδου στο δέρμα του παιδιού μας. Οι λοιμώξεις αυτής της κατηγορίας είναι κυρίως μικροβιακές με βασιλιά όλων (ποιόν άλλο;) τον σταφυλόκοκκο, ο οποίος υπάρχει παντού.

Γ) Το παιδί βάζει τα βρώμικα χεράκια του στο στόμα. Αυτό από μόνο του αρκεί. Άλλες λοιμώξεις που μεταδίδονται με την αυτή οδό αφορούν την πόση ακατάλληλου νερού και κακώς συντηρημένων τροφίμων.

Δ) Το "πουλάκι" του παιδιού μας είναι μια πύλη εισόδου μικροβίων που μπορούν να μεταδοθούν με βρώμικα χέρια, κακό σκούπισμα με το χαρτί της τουαλέτας και άλλα μολυσμένα αντικείμενα (λεκάνη τουαλέτας).

Τι μπορώ να κάνω ;

1. Επιμελής αερισμός και καθαρισμός της σχολικής αίθουσας. Πολλές φορές ο αερισμός της αίθουσας δεν είναι επαρκής. Το περίεργο των ελληνικών σχολείων είναι ότι αυτό παρατηρείται κυρίως τον χειμώνα ("για να μην κρυώσει η τάξη") που η ατμόσφαιρα της αίθουσας βρίθει παθογόνων στο ζενίθ των ιώσεων. Η αίθουσα οφείλει να αερίζεται σε ΚΑΘΕ διάλλειμα και όχι μόνο στην αρχή ή το τέλος της ημέρας. Ένα πρόβλημα ακόμη είναι η παλαιότητα των υλικών. Η έδρα, το βάθρο του πίνακα, οι βιβλιοθήκες μπορεί να μετρούν δεκαετίες ζωής. Υπάρχουν γωνίες και υλικά που μαζεύουν σκόνη που εισπνέεται από τους μικρούς μαθητές, οδηγώντας σε λοιμώξεις και κυρίως σε αλλεργικές εκδηλώσεις.

2. Το πλύσιμο των χεριών. Μια κουλτούρα που δεν έχουμε. Τα παιδιά μας δεν εκπαιδεύονται ούτε στο συχνό, αλλά κυρίως ούτε στο σωστό πλύσιμο των χεριών τους. Το αντισηπτικό gel που συναντούμε σε πολλές σχολικές τσάντες, είναι μια καλή σκέψη, αλλά δρα πολλές φορές ανταγωνιστικά προς το πλύσιμο με νερό και σαπούνι, το οποίο ΔΕΝ αντικαθίσταται.

"ΕΜΕΝΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΞΕΡΕΙ ΝΑ ΠΛΕΝΕΙ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΣΩΣΤΑ!". ΔΙΑΒΑΣΕ ΚΑΙ ΞΑΝΑΣΚΕΨΟΥ ΤΟ!

3. Ο εμβολιασμός των παιδιών μας. Θα μπορούσαμε να το βάλουμε πρώτο, αφού από εκεί ξεκινά κάθε έννοια πρόληψης στην παιδιατρική. Για όσους δεν επιθυμείτε να εμβολιάσετε τα παιδιά σας, διότι θεωρείτε την προσέγγιση αυτή "ψαγμένη" και έχετε διαβάσει διάφορα στο ίντερνετ, δεν έχω κάποια συμβουλή παρά μόνον μια ευχή : Να είναι τα παιδιά σας καλά. Για τους υπολοίπους κανονικούς γονείς θα συνέστηνα προσεκτικά στην αρχή της σχολικής χρονιάς μαζί με τον παιδίατρο τους να ελέγξουν τις εμβολιαστικές εκκρεμότητες του παιδιού και να προγραμματίσουν τυχόν αναμνηστικές δόσεις σύντομα. Όσο το παιδί μας μεγαλώνει, τόσο πιο πολύ χαλαρώνουμε, τόσο λιγότερο επισκεπτόμαστε τον παιδίατρο (λογικό) και αυτό ενέχει τον κίνδυνο να ξεχαστούν επαναληπτικές δόσεις που είναι σημειωμένες στο βιβλιάριο υγείας, το οποίο σπάνια πια ανοίγουμε.

4. Το κολατσιό του παιδιού. Η κρίση έχει και τα καλά της. Πολλές είναι πλεον οι μητέρες που ετοιμάζουν μόνες τους το κολατσιό του παιδιού τους και δεν αφήνουν τον ρόλο αυτό στο κυλικείο ή το περίπτερο της γωνίας. Βεβαίως, τα κυλικεία των σχολείων ελέγχονται και πρέπει να δεχτούμε ότι περιέχουν "ασφαλή" τρόφιμα για τα παιδιά μας. Η προετοιμασία του κολατσιού όμως από το σπίτι, δεν διασφαλίζει μόνο την ασφάλεια του τροφίμου, αλλά και το ότι το παιδί μας θα τρέφεται σωστά. Σε αντίθετη περίπτωση, το κρουασάν και το γαριδάκι θα πάνε σύννεφο. Οι γονείς ακόμη θα πρέπει να φροντίσουν το παιδί να έχει μαζί του ένα-δύο μπουκαλάκια καθαρό και ασφαλές νερό. Οι εποχές που πίναμε νερό σκυφτοί από την σκουριασμένη βρύση, αν και προκαλούν νοσταλγία σε εμάς τους γονείς, ανήκουν στο παρελθόν.

ΤΟ "ΚΟΛΑΤΣΙΟ" ΚΑΠΟΤΕ...





"ΣΤΙΣ ΒΡΥΣΕΣ..."

5. Η εκπαίδευση στην τουαλέτα. Η καθαριότητα των σχολικών τουαλετών οφείλει να είναι υποδειγματική. Αυτό ομώς δεν αρκεί. Πρέπει να εκπαιδεύσουμε το παιδί μας να την χρησιμοποιεί σωστά και προσεκτικά, να σκουπίζεται με τον δέοντα τρόπο και να πλένει τα χέρια του πριν και μετά την χρήση. Ακόμη, πρέπει το παιδί μας να εκπαιδευτεί να μην κρατά τα "τσίσα" του κατά τις ώρες του σχολείου. Πολλά παιδιά υιοθετούν μια τέτοια στάση, είτε γιατί δεν τους αρέσουν οι τουαλέτες, είτε γιατί δεν θέλουν να αφήσουν το παιχνίδι και τους φίλους στο διάλλειμα. Η παραμονή όμως των ούρων επι μακρώ στην κύστη του παιδιού είναι βασικότατος προδιαθετικός παράγοντας ουρολοιμώξεων και άλλων διαταραχών της ούρησης.



6. Οι καλές συνήθειες. Η ζωή στο σπίτι, πολλές φορές καθορίζει την "επιβίωση" του παιδιού στο σχολικό περιβάλλον. Ένα παιδί που δεν διατρέφεται σωστά, που δεν ενυδατώνεται σωστά, που δεν κοιμάται σωστά, είναι ένα παιδί "ευπαθές" σε λοιμώξεις. Το παιδί μαθαίνει στο σπίτι να πλένει τα χέρια του σωστά, μαθαίνει ότι τα νύχια του μπορούν να παγιδεύσουν μικρόβια από κάτω τους (και επομένως πρέπει να είναι κομμένα και καθαρά), μαθαίνει να φταρνίζεται διακριτικά στον αγκώνα του. Είναι εύκολο λοιπόν να δείξεις το σχολείο με το δάκτυλο, αλλά η αλήθεια είναι ότι όλα ξεκινούν από την οικογένεια.

ΠΕΣ ΤΑ ΒΡΕ ΔΡΑΚΟΥΛΑ!


7. Η υπευθυνότητα γονέων και δασκάλων. Στο τέλος πάντα το πιο σημαντικό ! Εαν δεν μας γίνει βίωμα ότι ΟΛΑ τα παιδιά της τάξης είναι και δικά μας παιδιά, δεν θα μπορέσουμε ποτέ να προστατεύσουμε το παιδί μας. Συνεχίζουμε να στέλνουμε το παιδί μας στο σχολείο ενώ γνωρίζουμε ότι δεν είναι απολύτως υγιές. Ενώ γνωρίζουμε ότι έχει αρκετό μπούκωμα είτε έντονο παραγωγικό βήχα είτε δεκατική κίνηση. Βιαζόμαστε να επιστρέψει σύντομα μετά από μια ίωση. Γιατί δεν έχουμε που να το αφήσουμε ή για να μην χάσει άλλα μαθήματα. Δεν εξετάζω τα κίνητρα του καθενός γιατί το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Το παιδί μας δεν θα αναρρώσει σωστά και η υπόλοιπη τάξη θα τεθεί σε κίνδυνο. Ενίοτε είμαστε και υποκριτικοί. Κατακρίνουμε την τάδε μάνα ότι "έστειλε το παιδί της ενώ είναι άρρωστο και θα μας κολλήσει" , για να κάνουμε εμείς τα ίδια την επόμενη εβδομάδα.

ΠΟΙΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΕΧΕΙ ΕΡΘΕΙ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΤΕΛΕΙΩΣ ΚΑΛΑ ;


 Τις περισσότερες φορές δεν γνωρίζουμε καν τι έχει το παιδί μας. Αρκούμαστε στο να τηλεφωνήσουμε απλά στον παιδίατρο και αυτός λανθασμένα αρκείται από το τηλέφωνο να μας πει δυο πράγματα στο περίπου. Κάπως έτσι βλέπεις ολόκληρες τάξεις να κουβαλάνε στρεπτόκοκκο και άλλες να κάνουν επιδημίες από μυκόπλασμα και να έχουν όλα τα παιδιά βήχα. Πολύ απλά γιατί δεν γνωρίζαμε εξ'αρχής και δεν μπορέσαμε να προβλέψουμε και να προφυλάξουμε τα παιδιά μας.



Το αβίαστο συμπεράσμα : Οικογένεια-σχολείο-παιδίατρος μοιράζονται από κοινού την σημαντική ευθύνη της πρόληψης της υγείας των μικρών μαθητών. Πρέπει να βαδίζουν χέρι-χέρι επάνω σε μια κοινή κουλτούρα ότι κάθε παιδί του σχολείου είναι το ίδιο σημαντικό και όχι μόνο το δικό μας. Το σχολείο οφείλει να απολυμαίνει και να αερίζει τους χώρους του επιμελώς. Να οργανώνει ομιλίες ευαισθητοποίησης των γονέων. Τα τεράστια κενά στην ενημέρωση και η πλήρης έλλειψη της σχολικής ιατρικής (που είναι θεσμός σε όλες τις "κανονικές" χώρες του κόσμου) μπορούν μερικώς να καλυφθούν από την κάθε οικογένεια και τον κάθε παιδίατρο ξεχωριστά και λίγο-λίγο. Αυτά τα μικρά "λίγο" θα μας κάνουν τελικώς το μεγάλο "πολύ". Ένα σχολείο φιλικό απέναντι στην υγεία του παιδιού μας!

ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ !
 

Τρίτη, 25 Αυγούστου 2015

ΞΕΝΟ ΣΩΜΑ ΣΤΟΝ ΠΝΕΥΜΟΝΑ - " ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΠΝΙΓΗΚΕ" - Γ.ΧΑΡΙΤΟΣ

Πολλοί φίλοι μας ζητούν περισσότερα αναπνευστικά θέματα. Το αναπνευστικό είναι το "αγαπημένο" μας παιδί, αλλά φροντίζουμε να μην λειτουργεί εις βάρος της γενικής παιδιατρικής. Αφιερωμένο σε αυτούς το σημερινό θέμα, με την ουτοπική ελπίδα να μην το χρειαστεί ποτέ κανείς.

Ένα από τα συχνότερα (και τα χειρότερα) ατυχήματα της παιδικής ηλικίας είναι το παιδί "να στραβοκαταπίει" και να βρεθεί ένα ξένο σώμα στον πνεύμονα. Τι μπορεί να είναι αυτό το "ξένο σώμα";

Α) Ξηροί καρποί (η χορήγησή τους απαγορεύεται σε ηλικίες μικρότερες των 5 ετών)

ΠΟΤΕ ΠΡΙΝ ΤΑ 4-5 ΕΤΗ!

Β) Κομμάτια άλλης ξηράς συνήθως τροφής - μπισκότο, γαριδάκι, κράκερ, κομμάτι από ποπ-κορν, σταφίδες, σπόρια από φρούτα κτλ

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΠΑΙΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΚΕΡΜΑΤΑ. ΚΑΚΗ ΙΔΕΑ!

Γ) Άλλα αντικείμενα όπως μικρά κέρματα, τμήματα από μικρά παιχνιδάκια.

ΤΑ  ΚΛΑΣΣΙΚΑ LEGO ΕΙΝΑΙ ΘΑΥΜΑΣΙΑ,ΑΛΛΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ < 3 ΕΤΩΝ. ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΙΔΙΚΑ "ΜΕΓΑΛΑ ΤΟΥΒΛΑΚΙΑ" ΓΙΑ ΤΙΣ ΗΛΙΚΙΕΣ ΑΥΤΕς.


Πώς θα υποψιαστούμε ότι το παιδί μας πιθανόν κατάπιε κάτι και πήγε στον πνεύμονα ; 

Μεγάλη αξία έχει το ιστορικό και ο τρόπος έναρξης. Η έναρξη του επεισοδίου είναι συνήθως αιφνίδια. Το παιδί μπορεί να παρουσιάσει μια εικόνα πνιγμονής που συνοδεύεται από επίμονο παροξυσμικό βήχα και ενίοτε δύσπνοια. Σε αυτήν την φάση, οι γονείς συνήθως κάνουν διάφορους χειρισμούς (γυρνούν το παιδί ανάποδα, το χτυπούν δυνατά στην πλάτη, του δίνουν νερό κτλ). Το παιδί μετά από λίγο μπορεί να "ηρεμήσει". Αυτή είναι η φάση-παγίδα που μπορεί να οδηγήσει πολλούς στο ανακουφιστικό συμπέρασμα ότι "πάει,πέρασε". Σε ορισμένες όμως περιπτώσεις, ο βήχας θα υποτροπιάσει. Τότε θα πρέπει να αναζητήσουμε οπωσδήποτε βοήθεια, εαν δεν το κάναμε ευθύς εξαρχής.

Ο βήχας που οφείλεται σε ξένο σώμα :

Α) Αρχικά είναι συνήθως ξηρός και παροξυσμικός. Όσο ο καιρός περνάει ( άνω της εβδομάδας) αρχίζει η σταδιακή μετατροπή του σε παραγωγικό. Πολλοί θεωρούν ότι οι εκκρίσεις που εμφανίζονται οφείλονται στην θεραπεία με εισπνεόμενα που μπορεί να έχει προηγηθεί. Αυτό για άλλη μια φορά θα παρέχει φρούδα ανακούφιση ("το παιδί αρχίζει και καθαρίζει").

Β) Ο βήχας αυτός δεν απαντά στην χορηγούμενη θεραπεία! Πολλοί συνάδελφοι τυφλά ξεκινούν αγωγή με εισπνεόμενα και κορτιζόνη. Κάποια παιδιά πρόσκαιρα βελτιώνονται, αλλά σύντομα θα υποτροπιάσουν.

Γ) Όσο το ξένο σώμα παραμένει στον πνεύμονα μπορεί να οδηγήσει σε υποτροπιάζουσες λοιμώξεις του κατωτέρου αναπνευστικού. Αυτές με την σειρά τους θα δώσουν βήχα και παθολογικές ακτινογραφίες που θα περιπλέξουν τα πράγματα ακόμη περισσότερο.

Άλλα συνηθισμένα λάθη:

Α) Πολλοί συνάδελφοι καθησυχάζουν βγάζοντας μια απλή ακτινογραφία θώρακος. Η παγίδα είναι μεγάλη. Τα ξένα σώματα είναι ακτινοσκιερά (και επομένως φαίνονται σε ακτινογραφία θώρακος) σε ποσοστό κάτω του 10%. Ιδίως σε πρόσφατο "ατύχημα", η απλή ακτινογραφία μπορεί να είναι απολύτως "καλή".

ΑΚΤΙΝΟΣΚΙΕΡΟ ΠΑΙΧΝΙΔΑΚΙ ΣΤΟΝ ΔΕΞΙΟ ΠΝΕΥΜΟΝΑ ΣΕ ΠΑΙΔΑΚΙ 18 ΜΗΝΩΝ. ΕΥΚΟΛΗ Η ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΔΩ, ΑΛΛΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΞΑΙΡΕΣΗ.



Β) Η ακτινογραφία θώρακος μπορεί να βοηθήσει μόνο σε περίπτωση που κάνουμε 2 ακτινογραφίες, η μια σε βαθιά εισπνοή και η άλλη σε πλήρη εκπνοή. Σε αυτήν την περίπτωση λόγω του βαλβιδικού μηχανισμού που δημιουργείται στον πάσχοντα πνεύμονα θα δούμε υπερδιάταση και παγίδευση αέρα περιφερικότερα του "κολλήματος". Αντιλαμβανόμαστε ότι η τεχνική αυτή είναι τόσο πιο δύσκολη, όσο μικρότερο είναι το παιδί.

ΑΚΤΙΝΟΓΡΑΦΙΑ ΣΕ ΕΙΣΠΝΟΗ ΚΑΙ ΕΚΠΝΟΗ. ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΙΚΟΝΑ ΟΤΙ Ο ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ ΠΝΕΥΜΟΝΑΣ "ΜΑΖΕΥΕΙ" ΟΤΑΝ ΖΗΤΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΝΑ ΒΓΑΛΕΙ ΤΟΝ ΑΕΡΑ. Ο ΔΕΞΙΟΣ ΟΜΩΣ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΩΣ ΕΧΕΙ. ΣΙΓΟΥΡΗ ΠΑΡΑΠΟΜΠΗ ΓΙΑ ΒΡΟΓΧΟΣΚΟΠΗΣΗ!
  Γ) Πολλοί εν μέσω αμφιβολιών επιλέγουν την αξονική/μαγνητική τομογραφία με την ελπίδα ότι εκεί θα δουν κάτι. Αυτό απέχει από την συνηθισμένη πρακτική και απλά οδηγεί σε χάσιμο χρόνου, χρήματος και πρόσληψης μεγάλου ποσού ακτινοβολίας από το παιδί στην περίπτωση της αξονικής.
Σε ισχυρή υπόνοια ξένου σώματος, το παιδί πρέπει να παραπέμπεται σε ειδικό τμήμα.

Δ) Η βαρύτητα της κατάστασης δεν συμβαδίζει πάντα με τα ευρήματα από την κλινική εξέταση. Τα ακροαστικά αρχικά μπορεί να απουσιάζουν ή να μην γίνονται ευκρινώς αντιληπτά. Η γενικότερη κατάσταση του παιδιού είναι συνήθως καλή μετά το πρώτο στάδιο "της πνιγμονής". Όλα αυτά είναι γνωστά και δεν πρέπει να μας εφησυχάζουν.

Η τελική διάγνωση και η αντιμετώπιση

Η οριστική διάγνωση μπορεί να τεθεί μόνον με την βρογχοσκόπηση. Το εύκαμπτο βρογχοσκόπιο είναι ο  τρόπος για να μπούμε και να δούμε μπροστά μας το ξένο σώμα. Το μειονέκτημα είναι ότι είναι μια πολύ ειδική εξέταση η οποία στα παιδιά γίνεται σε συγκεκριμένα μόνο τμήματα.

ΒΡΟΓΧΟΣΚΟΠΗΣΗ ΜΕ ΤΟ ΕΥΚΑΜΠΤΟ


Το ξένο σώμα όπως καταλαβαίνουμε, δεν γίνεται να "μείνει μέσα". Πρέπει οπωσδήποτε να βγει. Η μέθοδος που θα ακολουθηθεί θα εξαρτηθεί από το είδος, το μέγεθος του σώματος και το σημείο της ενσφήνωσης. Αυτό θα πρέπει να γίνει όσο το δυνατόν νωρίτερα. Όσο το ξένο σώμα παραμένει, δημιουργεί ατελεκτασία και χρόνιο πρόβλημα στον πνεύμονα.

ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΜΙΑ ΩΡΑ ΣΤΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΒΓΕΙ ΕΝΑ ΔΙΑΛΥΜΕΝΟ ΦΥΣΤΙΚΙ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΜΕΙΝΕΙ ΣΤΟΝ ΠΝΕΥΜΟΝΑ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΑΓΟΡΙΟΥ ΓΙΑ 3 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ (ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ- Γ' ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ Α.Π.Θ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ Ι. ΤΣΑΝΑΚΑΣ)


ΞΕΝΟ ΣΩΜΑ ΠΟΥ ΕΜΕΙΝΕ ΜΕΣΑ. ΦΛΕΓΜΟΝΗ ΠΕΡΙΞ ΤΗΣ ΕΙΣΟΔΟΥ ΤΟΥ ΒΡΟΓΧΟΥ. ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ ΑΜΥΓΔΑΛΟ Ο ΒΛΕΝΝΟΓΟΝΟΣ ΕΧΕΙ ΣΧΗΜΑΤΙΣΕΙ ΣΑΡΚΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΧΕΙ ΕΓΚΛΩΒΙΣΕΙ ! (ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΤΗΣ ΚΛΙΝΙΚΗΣ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ)

Από τα ανωτέρω και τις εικόνες που παρατέθηκαν, νομίζουμε ότι έγινε αντιληπτό το πώς ένα "αθώο" ατύχημα μπορεί να υποβάλλει σε μεγάλη δοκιμασία το παιδί μας και όλη την οικογένεια. Ο γενικός παιδίατρος είναι απόλυτα επιφορτισμένος με την ευθύνη της σωστής ενημέρωσης των γονέων και της απομάκρυνσης των αντικειμένων εκείνων από την διατροφή και του άμεσου περιβάλλοντος του παιδιού που μπορούν να οδηγήσουν σε περιπέτειες. Επειδή κάποιες φίλες θα βιαστούν να κρίνουν,να τονίσουμε τέλος, ότι τα πάρα πολλά τέτοια περιστατικά που έχουμε συναντήσει, συνέβησαν σε ευσυνείδητες μητέρες που προσέχαν τα παιδιά τους! Μια κακιά στιγμή είναι αρκετή. Για τον λόγο αυτό πρέπει να φροντίζουμε το παιδί μας.Όχι απλά να μην ξεκολλάμε τα μάτια μας από επάνω του (αυτό δεν είναι δυνατό, ούτε και καλό), αλλά να έχουμε φτιάξει για το ίδιο ένα απολύτως όμορφο, αλλά ασφαλές περιβάλλον. Σας ευχαριστώ.